Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

Άρθρο στα Νέα της Λέσβου (Παρασκευή 18/02/2011)


Η εκπαίδευση στα χρόνια του μνημονίου
…ή πως το ρετσινόλαδο βαφτίζεται λικεράκι!

Αριστείδης Ν. Σγατζός
Δάσκαλος, Δρ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας
μέλος της Ριζοσπαστικής Παρέμβασης εκπαιδευτικών Λέσβου


“Αυτοί που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι
Μας διδάσκουν να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα
Εκείνοι που γι αυτούς προορίζεται η πλούσια διανομή ζητούν θυσίες
Εκείνοι που τρώνε μέχρι σκασμού μιλούν στους πεινασμένους
για τους ωραίους καιρούς που θα έρθουν.
Εκείνοι που οδηγούν τη χώρα στην στην άβυσσο
λένε πως η διακυβέρνηση μιας χώρας
είναι πολύ δύσκολη για τους κοινούς ανθρώπους.
(...)
Αυτοί που σας πήραν το βιβλίο από το χέρι
σας κατηγορούν γιατί μείνατε αδιάβαστοι!”
Μπ. Μπρεχτ

Η επιλογή της κυβέρνησης και του Υπουργείου για συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολείων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Με συνοπτικές διαδικασίες προσπαθεί να εξαφανίσει από το νέο Καλλικρατικό χάρτη της εκπαίδευσης δεκάδες σχολεία, τόσο στην επαρχία, όσο και στα αστικά κέντρα.
 Η εκπαίδευση αλλάζει. Γι’ αυτό άλλωστε, οι εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις συνοδεύονται από μια μεγάλη τομή στη διοικητική δομή της εκπαίδευσης ώστε να μπορεί να προωθηθεί το σχολείο της αγοράς.
Το σχολείο που χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό θέλουν να γίνει μια μακρινή ανάμνηση.  Τη θέση του να πάρει το σχολείο που αναζητά και εξασφαλίζει το ίδιο τη χρηματοδότησή του είτε από τους γονείς είτε από τους χορηγούς είτε και από τους δύο.
Το σχολείο της γειτονιάς όπου σ’ αυτό πήγαιναν οι μαθητές των περιοχών που βρίσκονταν στα όρια του, θέλουν να απαλειφθεί. Τώρα τα όρια των σχολείων θέλουν να γίνουν πιο «ευρύχωρα». Να είναι εύκολες και νόμιμες οι μετακινήσεις του μαθητικού πληθυσμού από το ένα σχολείο στο άλλο ώστε να ευνοούνται οι συγχωνεύσεις και οι συμπτύξεις. Άλλωστε, δεν είναι μακριά από τις κυβερνητικές προθέσεις το κουπόνι του μαθητή όπου το σχολείο θα χρηματοδοτείται ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών που θα έχει και ο μαθητής θα μπορεί να διαλέγει το σχολείο. Δημιουργείται μια τεραστίων διαστάσεων συγκεντροποίηση και ασφυκτικός έλεγχος ώστε τίποτα απολύτως να μην μπορεί να ξεφύγει από τις βασικές κρατικές επιταγές. Η ηλεκτρονική κάρτα των σχολείων που καταγράφει τα πάντα, οι υπερεξουσίες στο διευθυντή και η ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτων του συλλόγου διδασκόντων, η αξιολόγηση και η χρηματοδότηση των σχολείων με βάση αυτή, η κατάργηση των οργανισμού εκδόσεων σχολικών βιβλίων και η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου, το κουπόνι του μαθητή, οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των σχολικών επιτροπών και τελικά ο Καλλικράτης της εκπαίδευσης, όλα συνηγορούν στη δημιουργία ενός σχολείου εμπορικού κέντρου, με μαθητές πελάτες και εκπαιδευτικούς πωλητές, με αργυρώνητους μέντορες – χαφιέδες για τους ανυπότακτους! Ένα σχολείο που θα πρέπει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της αγοράς για να υπάρξει.
Οι στόχοι των συγχωνεύσεων – καταργήσεων: Λιγότερα σχολεία, λιγότερα «έξοδα- βλέπε δαπάνες», μεγαλύτερα τμήματα μαθητών - περισσότερα μαθησιακά ελλείμματα, εξαφανισμένοι αντισταθμιστικοί – υποστηρικτικοί θεσμοί, λιγότεροι εκπαιδευτικοί, εκπαιδευτικοί σε διαρκή ομηρία και περιπλάνηση αφού θα μειωθούν δραστικά οι οργανικές θέσεις άρα και η δυνατότητα για μεταθέσεις-αποσπάσεις.
Πως προωθείται αυτό το σχέδιο: Στην επαρχία με μαζικές καταργήσεις σχολείων που ήδη είδαν το φως της δημοσιότητας. Το να κλείσει ένα σχολείο δεν είναι δείγμα προόδου αλλά οπισθοδρόμησης. Οι σχολικές μονάδες και ιδιαίτερα οι σχολικές μονάδες στις μικρές κοινωνίες δεν είναι μόνο κτίρια και συγκεκριμένοι αριθμοί εκπαιδευτικών και μαθητών. Αποτελούν – ή με άλλες πολιτικές θα μπορούσαν να είναι - ζωντανά κύτταρα πολιτισμού. Από αυτή την άποψη, το μαζικό κλείσιμο των σχολικών μονάδων με τη λογική του «ψεκάστε – σκουπίστε τελειώσατε» αποτελεί το πιο ακραίο παράδειγμα εγκατάλειψης συγκεκριμένων περιοχών και διεύρυνσης των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, απαξίωσης, εγκατάλειψης και εν τέλει ολοσχερούς αφανισμού της δημόσιας υποδομής για την οποία οι κάτοικοι και οι εκπαιδευτικοί προσδοκούσαν κάποια στιγμή να αναβαθμιστεί (στέγη για τον εκπαιδευτικό, επαρκής συγκοινωνία κτλ).
Κι εδώ έρχομαι να απαντήσω ειδικότερα στο άρθρο της Διευθύντριας Π.Ε. Λέσβου κ. Αναστασίας Τσολερίδου που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 16.02.2010 στα Νέα της Λέσβου.
Η Προϊσταμένη προσπαθώντας να πείσει την κοινωνία της Λέσβου για τις συγχωνεύσεις των σχολικών μονάδων διαλέγει τον πιο εύκολο αντίπαλο. Την ρομαντική ηθικοπλαστική οπτική για το παλιό καλό σχολείο του χωριού και ξιφουλκεί εναντίον της για να την στήσει με σχετική ευκολία στον τοίχο. Με την χαρακτηριστική ευκολία που χρόνια τώρα το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της χώρας μας προχωρεί σε διακηρύξεις, η κ. Διευθύντρια επιλέγει κάποιες απ’ αυτές και τις χρησιμοποιεί ως κοινώς αποδεκτές παραδοχές. Το άρθρο της βρίθει τέτοιων «αξιωματικών» παραδοχών όπως για παράδειγμα «Στόχος του σημερινού σχολείου είναι η ισόρροπη ανάπτυξη του γνωστικού και ψυχοκινητικού τομέα των μαθητών…» Εξαιρετική η στοχοθεσία, και κοινότοπη ταυτόχρονα. Μόνο που το ίδιο το Υπουργείο έχει παραδεχθεί ότι έχει αποτύχει πλήρως. Γι αυτό και αλλάζει τα αναλυτικά προγράμματα που η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε και η κυβέρνηση της ΝΔ εφάρμοσε. Η κ. Τσολερίδου υποστηρίζει πως «…(στόχος είναι για το μαθητή) η ικανότητα να μαθαίνει πώς να μαθαίνει σε ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον ευμετάβλητο, όπου η διαχείριση της γνώσης και της πληροφορίας καθίσταται δεξιότητα κεφαλαιώδους σημασίας». Δε θα σχολιάσω το ευμετάβλητο περιβάλλον (μέρες μνημονίου, που με ευθύνη της κυβέρνησης σύγχρονων Κουίσλιγκ δε ξέρουμε τι μας ξημερώνει, είναι σαν να μιλάμε στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί). Ως δάσκαλος νιώθω σφοδρά ενοχλημένος όταν υποβιβάζομαι από παιδαγωγός σε εκπαιδευτή, όταν η παιδεία μετατρέπεται σε διαδικασία απόκτησης δεξιοτήτων, όταν η απόκτηση και δημιουργία γνώσης μετατρέπεται σε διαχείριση γνώσης και πληροφορίας.
Στη συνέχεια του άρθρου της η κ. Τσολερίδου συνεχίζει τον εύκολο δρόμο. Χρησιμοποιεί ως επιχείρημα των συγχωνεύσεων τον απαρχαιωμένο τρόπο λειτουργίας των ολιγοθέσιων σχολείων. Μόνο που απέναντι στην εκπαίδευση που στηριζόταν στον εκπαιδευτικό πατριωτισμό των δασκάλων στα χωριά, αντιπαραθέτει την ντυμένη με τα παχιά λόγια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου εκπαιδευτική δυστοπία του σχολείου της αγοράς. Κι είναι φυσικό αυτό όταν είσαι τοπικό στέλεχος μιας κυβέρνησης της οποίας ο αντιπρόεδρος βγάζει την αναλογία εκπαιδευτικών μαθητών κάνοντας μια απλή διαίρεση, ξεχνώντας τι σημαίνει νησιωτικότητα, ξεχνώντας τι σημαίνει ύπαιθρος. Είναι δε και αναγκαία προϋπόθεση, για να συνεχίζεις να υπηρετείς μια κυβέρνηση που φυλακίζει παιδιά στα υπόγεια του 1ου Δημοτικού μέχρι τις 2 παρά τέταρτο, στα πλαίσια του αναμορφωμένου προγράμματος, που κάνει πως δεν βλέπει μια ολόκληρη γενιά παιδιών στο 5ο Δημοτικό που κάνουν μάθημα μέσα στα κουτιά που αποκαλούνται προκάτ κτίρια, κι ούτε λόγος να γίνεται φυσικά για τα νήπια που στοιβάζονται στα ακριβοπληρωμένα γκαράζ και τα μπακάλικα.
Κυρία Τσολερίδου: Το πρόγραμμα της κυβέρνησής σας για την παιδεία δεν είναι μονόδρομος. Δεν είναι επιστημονικό επιχείρημα το ότι «…δεν μπορούν να υλοποιηθούν τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα». Επιστημονικό είναι να σχεδιάσεις εκπαιδευτικά προγράμματα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων στη πόλη και το χωριό, των εργαζομένων και των αγροτών. Τι λέει το επιχείρημά σας: Εμείς σχεδιάσαμε νέα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά επειδή δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε κάποια σχολεία …καταργούμε τα σχολεία. Δεν πέρασε από κανενός το νου… να φτιαχτούν νέα εκπαιδευτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στους ανθρώπους που επιμένουν να ζουν στη Βατούσα, την Πελόπη, το Λισβόρι… τα Κουφονήσια: Και ξέρετε γιατί δεν πέρασε από το μυαλό να φτιαχτούν τέτοια προγράμματα; Γιατί κοστίζουν. Γιατί υπηρετούν άλλους κοινωνικούς στόχους. Γιατί ο μονόδρομος του μνημονίου, της Ε.Ε., του Ευρώ, της κερδοφορίας των εργολάβων, των τραπεζών του κεφαλαίου συνολικά έχει επιβληθεί σαν οδοστρωτήρας. Η Διευθύντρια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αυτή την πολιτική υπηρετεί με τις αποφάσεις της, αυτή την πολιτική δικαιολογεί με το άρθρο της.

Υ.Γ
Το άρθρο αυτό γράφηκε τις μέρες προετοιμασίας της πανεκπαιδευτικής απεργίας στις 22-23 Φεβρουαρίου και για αυτό άφησα κατά μέρος ειδικότερες επιστημονικού ή μεθοδολογικού τύπου ενστάσεις μου όπως π.χ. αυτή που αφορά την απαξιωτική αναφορά της κ. Τσολερίδου στις έρευνες που αφορούν μελέτες περίπτωσης, δηλαδή τον κύριο όγκο των ποιοτικών ερευνών που αντιπροσωπεύουν ότι πιο σύγχρονο στις κοινωνικές επιστήμες. Εκτός αν κάποιοι προτιμάνε το Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει των χρηματοδοτούμενων ερευνών (πριν από το ΕΠΕΑΕΚ τώρα από το ΕΣΠΑ), με διακινούμενα ανεξέλεγκτα, ερωτηματολόγια που η μοναδική τους εγχώρια (γιατί για διεθνή ούτε κουβέντα) επιστημονική καταξίωση είναι να αποτελούν βιβλιογραφία για τα βοηθήματα των εξετάσεων του ΑΣΕΠ.

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Αυτοί ξεπουλάνε! Εμείς Απεργούμε!

ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ εκπαιδευτικών Λέσβου 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Αυτοί ξεπουλάνε τα πάντα
Εμείς 22-23 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη ανοιχτή συμπαράταξη της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ και τη συνεργασία της συμμορίας των ΜΜΕ υλοποιεί το πιο βάρβαρο αντιλαϊκό – αντεργατικό πρόγραμμα στο όνομα εξυπηρέτησης του χρέους που δημιουργήθηκε για την καπιταλιστική ανάπτυξη και όχι για τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας.
Ξεπουλάνε τον κοινωνικό πλούτο: Αεροδρόμια, λιμάνια, ΔΕΗ, νερό, νησιά, παραλίες και δρόμοι δωρίζο-νται σε «επενδυτές» για χρησιμοποιηθούν σαν κερδοφόρες επιχειρήσεις.
Υποθηκεύουν το μέλλον των ανθρώπων με την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς δημοσιονομικής πειθαρχίας που υπόσχεται λιτότητα για άλλα 15 χρόνια, νέα ψαλίδια σε μισθούς και συντάξεις, νέα φορομπηξία για την πλειοψηφία και φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Η φορολογία των κερδών είναι 20% όταν αυτή του μισθού ενός εκπαιδευτικού είναι 24%. Οι τράπεζες θα πάρουν, βάσει του μνημονίου, 70 δις € μέσα στο 2011!
Προχωράνε σε υπαγωγή της υγείας της παιδείας και των συγκοινωνιών στους μηχανισμούς εκμετάλλευ-σης της αγοράς. Με την εφαρμογή του νέου νόμου για την Υγεία τα ασφαλιστικά ταμεία δε θα καλύπτουν εκατο-ντάδες σκευάσματα, θεραπείες και εξετάσεις ενώ θα μειωθεί ο αριθμός των γιατρών που θα δέχονται ασφαλισμέ-νους του ΟΠΑΔ χωρίς να πληρώνονται. Ακριβαίνουν  τα εισιτήρια και μειώνουν το συγκοινωνιακό έργο.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ
Στην παιδεία οι εξελίξεις γράφουν στην ούγια τους ΔΝΤ, Ε.Ε., ΟΟΣΑ κι αγγλοσαξωνικό μοντέλο συντηρητικής αναδιάρθρωσης. Οι εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις συνοδεύονται από μια μεγάλη τομή στη διοικητική δομή της εκπαίδευσης ώστε να προωθηθεί το σχολείο της αγοράς. Θέλουν να γίνει μακρινή ανάμνηση το σχολείο της γειτονιάς που χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και τη θέση του να πάρει το σχολείο που αναζητά και εξασφαλίζει το ίδιο τη χρηματοδότησή του είτε από τους γονείς, είτε από τους χορηγούς, είτε και από τους δύο.
Οργανώνουν ένα συγκεντρωτικό με ασφυκτικό έλεγχο μηχανισμό ώστε τίποτα να μην ξεφεύγει από τις βασικές κρατικές επιταγές. Οι υπερεξουσίες στο διευθυντή και η ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτων του συλλόγου διδασκόντων, η χρηματοδότηση των σχολείων με βάση την αυτοαξιολόγηση-κατηγοριοποίηση, η κατάργηση του ΟΣΚ, του ΟΕΔΒ και του δωρεάν βιβλίου, το κουπόνι του μαθητή, οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των σχολικών επιτροπών και τελικά ο Καλλικράτης της εκπαίδευσης, οδηγούν στη δημιουργία του «νέου σχολείου» που θα πρέπει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της αγοράς για να υπάρξει.
ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ - ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής συκοφαντείται και καταστέλλεται βίαια κάθε απόπειρα απάντησης τους εργατικού και λαϊκού κινήματος, κάθε κίνηση απειθαρχίας και ανυπακοής. Στην Κερατέα οι κάτοικοι ζουν τη κατοχή των αστυνομικών μονάδων του ΔΝΤ, ενώ μετατράπηκε σε ποινικό αδίκημα η άρνηση πληρωμής εισιτηρίου ή διοδίων! Είναι έκδηλος ο φόβος των κυβερνώντων για το κύμα της οργής των εργαζόμενων.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΝ
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ΠΑΣΚ - ΔΑΚΕ σε ΑΔΕΔΥ, ΔΟΕ και ΓΣΕΕ σαμποτάρει φανερά κάθε απόπειρα δημιουργίας διακλαδικού μετώπου ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε - ΔΝΤ. Στηρίζουν όλα τα καπιταλιστικά ιδεολογήματα: «ανταγωνιστικότητα, αποτελεσματικότητα, ανάπτυξη, εργασιακή ειρήνη». Αποδέχονται τη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου αρκεί αυτό να γίνει ….ελεγχόμενα.
Γι’ αυτό και στη ΓΣΣΕ, ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ, αποδέχτηκαν τις επιχειρησιακές συμβάσεις αντί των συλλογικών.
Γι’ αυτό σε ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και ΑΔΕΔΥ οι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ αναμασούν ακόμα τα φληναφήματα περί νέου ενιαίου «δίκαιου» μισθολογίου. Επί χρόνια λοιδορούσαν τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε σημείο που αφαίρεσαν το αίτημα αυτό από κάθε διεκδικητικό πλαίσιο. Σήμερα αποδέχονται μέσω του ενιαίου μισθολογίου και την ταπείνωση των μισθών αλλά και την χειραγώγηση – πειθάρχηση των εργαζόμενων στο δημόσιο αφού το μνημόνιο προβλέπει σύνδεση μισθού – απόδοσης στο νέο μισθολόγιο.
Ταυτόχρονα ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ δρουν παρελκυστικά σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και συνεργατικά προς την κυβέρνηση. Τη στιγμή που κρίνεται το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης συμμετέχουν στο «διάλογο» του Υπουργείου και του ΕΣΥΠ. Αποφασίζουν την απεργία 22-23 χωρίς πρόταση στις Γενικές Συνελεύσεις για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με μορφές διάρκειας. Από κοντά και το ΠΑΜΕ που αναπαράγει στο εσωτερικό του μια κομματική πειθαρχία και γραφειοκρατία, που δε χωρά κανέναν άλλο και που αρνείται να βρεθεί στον ίδιο δρόμο με τους απεργούς!
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Δε θα επιτρέψουμε την εκπλήρωση του συμβολαίου θανάτου της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, κάθε άλλης κοινωνικής υπηρεσίας αλλά και της ίδιας μας της ζωής μας. Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε όλα όσα σχεδιάζουν.
Με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και Γενικές Συνελεύσεις σε σχολεία, γειτονιές και χώρους δουλειάς να συγκροτήσουμε το διακλαδικό μέτωπο εργαζόμενων που με μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες θα ανατρέψουμε την κυβέρνηση του μνημονίου και όλους τους επίδοξους διαχειριστές αυτής της πολιτικής.
Με οριζόντιο συντονισμό εργαζομένων και σωματείων υλοποιούμε πρόγραμμα δράσεων απειθαρχίας και ανυπακοής σε κάθε τόπο και γειτονιά. Στηρίζουμε – συμμετέχουμε σε κάθε κίνηση ανυπακοής: μη πληρωμές εισιτηρίων – διοδίων κ.τ.λ.. Προχωράμε σε κοινές Γενικές Συνελεύσεις μαζί με γονείς και εργαζόμενους άλλων σωματείων για να καθορίσουμε την κοινή δράση μας το επόμενο διάστημα.
Προχωράμε σε Γενικές Συνελεύσεις με στόχο την κλιμάκωση του αγώνα, με απεργία διαρκείας με επανα-λαμβανόμενες μορφές. Μιας απεργίας που θα υπερβαίνει τα κλαδικά και θα έχει διακλαδικά – πανεργατικά χαρακτηριστικά.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ :
Ενάντια στο σχολείο της αγοράς, της υποχρηματοδότησης, του αντιεκπαιδευτικού ν.3848/2010 -των συγχωνεύ-σεων – καταργήσεων, της αυτοαξιολόγησης – κατηγοριοποίησης, των 800 σχολείων της παιδικής υπερεργασίας, των ταξικών φραγμών, της ιδιωτικοποίησης της ειδικής αγωγής, της κατάργησης της μετεκπαίδευσης, της κατάργησης ΟΣΚ– ΟΑΕΔΒ, των ΕΣΠΑ και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
ΕΝΙΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ-ΔΙΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
•    Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία  στο 15% του Γ.Κ.Π.
•    Καμία κατάργηση-συγχώνευση σχολείων, τμημάτων και μετακίνηση μαθητών σε άλλα σχολεία
•    20 μαθητές ανά τμήμα στα δημοτικά και ως 15 στα νηπιαγωγεία, στις Α’, Β’ τάξεις και στα μειονοτικά σχολεία.
•    Να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός ν.3848.
•    Μόνιμους μαζικούς διορισμούς χιλιάδων εκπαιδευτικών (και βοηθητικού προσωπικού) σε όλες τις θέσεις ώστε να καλυφθούν ΤΩΡΑ οι πραγματικές ανάγκες.
•    Ενίσχυση των δημόσιων δομών της ειδικής αγωγής. Τώρα τμήμα ένταξης σε κάθε σχολείο
•    Δίχρονη μετεκπαίδευση. Όχι στην επιμόρφωση – συμμόρφωση.
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΤΩΡΑ:
•    Παύση πληρωμών του  χρέους – μη αναγνώριση του χρέους τώρα – Έξοδο από Ε.Ε-ΟΝΕ - Εθνικοποίηση και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών.
•    Πρώτος μισθός 1400 ευρώ καθαρά – αφορολόγητα για κάθε εργαζόμενο
•    Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση
•    Κατάργηση του ΦΠΑ  και των διάφορων ΕΦΚ (καύσιμα, ρεύμα) – Φορολογία 45% των κερδών – Φορολογία εκκλησίας – πάγωμα και δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών
•    Παιδεία – Υγεία - Μεταφορές – Ενέργεια κοινωνικά αγαθά δημόσια και δωρεάν για όλο το λαό.
•    Πλήρης δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλο το λαό
•    Καθολικό – δημόσιο - κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, όχι επαγγελματικό-ανταποδοτικό. Να αποσυρθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που καταργούν την κοινωνική ασφάλιση. Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55.

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Επίθεση ασφαλιτών σε δασκάλους!


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
             Π.Ε. ΑΙΓΑΛΕΩ                                                           25/1/2011



Προς: Τα μέλη του Συλλόγου
           Το Δ.Σ. της ΔΟΕ
           Τα ΜΜΕ


                                                              ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΤΣΕΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΕ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ


Την Τρίτη 25/1/2011 επισκέφτηκε το συγκρότημα των ειδικών σχολείων στο Αιγάλεω, μετά από πρόσκληση του Δημάρχου, η υπουργός Λούκα Κατσέλη για να μοιράσει τετράδια και παιχνίδια στους μαθητές. Από τη στιγμή που το πληροφορηθήκαμε εκφράσαμε την αντίθεσή μας και αποφασίσαμε να οργανώσουμε παράσταση διαμαρτυρίας.
Θεωρούμε πως είναι τουλάχιστον προκλητικό η Υπουργός της Τρόικα και του ΔΝΤ την εποχή των περικοπών στη χρηματοδότηση των σχολείων και όταν 200 χιλιάδες παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι εκτός εκπαίδευσης να επισκέπτεται ένα σχολείο που έχει τεράστια προβλήματα με ελλείψεις βοηθητικού προσωπικού και υποδομής για να μοιράσει «χάντρες» και «καθρεφτάκια». Η ειδικά αγωγή δεν έχει ανάγκη από «δωράκια» αλλά από ουσιαστική χρηματοδότηση.
Υλοποιώντας την απόφαση του ΔΣ βρεθήκαμε στο χώρο του σχολείου με πανό για να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας. Η διαμαρτυρία ήταν προσεκτική και πραγματοποιήθηκε για ελάχιστο χρόνο και στον προθάλαμο του σχολείου για μα μην δημιουργηθεί πρόβλημα στα παιδιά.
Η συνέχεια γράφτηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου όπου είχε στηθεί ένα σώου με ομιλίες του Δημάρχου, της Αντιδημάρχου και της Υπουργού για το πόσο καλή και ευαίσθητη είναι η Υπουργός και η πολιτική της κυβέρνησης.
Όταν τέλειωσαν οι ομιλίες εκπρόσωποι του συλλόγου μας, ζήτησαν να πάρει για λίγο το λόγο και ο Πρόεδρος του Συλλόγου, για να δεχτούν ξαφνικά και χωρίς λόγο επίθεση από αστυνομικούς με πολιτικά μέσα στην αίθουσα και μπροστά στα παιδιά.
Καταγγέλλουμε:
Ø    Την επίθεση και τον προπηλακισμό από ασφαλίτες μέσα στο χώρο του σχολείου που δέχτηκαν οι εκπρόσωποι μας Σάμιος Παναγιώτης πρόεδρος του Συλλόγου και  Βαϊνάς Παντελής μέλος του ΔΣ και Αιρετός στο Γ΄ΠΥΣΠΕ.
Ø    Το απαράδεκτο σώου «τύπου Φρειδερίκης» που στήθηκε από το Δήμο του Αιγάλεω και την Υπουργό και μετέτρεψε τους μαθητές των ειδικών σχολείων σε χειροκροτητές της κυβερνητικής πολιτικής.
Ζητάμε από το Δ.Σ. της ΔΟΕ να πάρει θέση και δηλώνουμε πως οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης του ΔΝΤ θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους. 

Παρέμβαση στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες:

 “οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες”



Δυναμική παρέμβαση από επιτροπή αγώνα εκπαιδευτικών και φοιτητών έγινε την Κυριακή 30.1.2011 στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες. Δεν έμειναν έξω από το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης η πραγματικότητα της εκπαίδευσης, η επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών. Και προς απογοήτευση των στελεχών που διαχειρίζονται την πολιτική αυτή, δεν έμεινε έξω και το μήνυμα του αγώνα, το κάλεσμα για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο αντίστασης και ανατροπής. Ελπιδοφόρο σημάδι το χειροκρότημα των περισσότερων στην αίθουσα, ειδικά των μαθητών, αφού διαβάστηκε το κείμενο που ακολουθεί από το βήμα της αίθουσας:
Ζητούμε συγνώμη για την αγενή μας- ίσως- παρέμβαση.
Είμαστε εκπαιδευτικοί της α΄θμιας και β΄θμιας εκπαίδευσης, καθώς και φοιτητές. Οργανώνουμε αυτή τη διαμαρτυρία ενάντια σε μια εκπαιδευτική πολιτική που σήμερα έχει ως στόχο τη συνολική αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης.
Θεωρούμε πως οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες με στόχο την υπεράσπιση του μορφωτικού και κάθε κοινωνικού αγαθού. Γιατί οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που θα δικαιώσουν την προσφορά στα γράμματα και την παιδεία πνευματικών ανθρώπων του παρελθόντος, οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που οφείλουν να υπερασπιστούν κατακτήσεις δεκαετιών. Γιατί σήμερα υπάρχει κίνδυνος να χαθεί το δημόσιο σχολείο όπως το ξέραμε τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις συνταγές της τρόικας, επιδιώκει σαρωτικού χαρακτήρα αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις με στόχο την περικοπή των δαπανών για την εκπαίδευση, την προώθηση του σχολείου της αγοράς και τελικά, τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Σ’ αυτά τα πλαίσια προχωρά στην υλοποίηση εκτεταμένων συγχωνεύσεων δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων σε όλη τη χώρα.
Τα παιδαγωγικά κριτήρια που θέτει ως γνώμονα για τις συγχωνεύσεις το Υπουργείο είναι αστεία: πόσο παιδαγωγικό είναι να μετακινούνται τα παιδιά σαν τσουβάλια κάθε μέρα δέκα και είκοσι χιλιόμετρα, πόσο παιδαγωγικό είναι να εφαρμόζονται οι διαβόητες «καινοτόμες δράσεις» σε τάξεις των τριάντα μαθητών, πόσο παιδαγωγικό είναι να διαμορφώνονται σχολικές μονάδες-μαμούθ όπου οι παιδαγωγικές σχέσεις καταρρακώνονται;
Το μοντέλο που πάνε να εφαρμόσουνε έχει εφαρμοστεί με τεράστια αποτυχία στις αγγλοσαξονικές χώρες εδώ και δεκαετίες. Αποτέλεσμα σήμερα αυτού του μοντέλου, των «πολυδύναμων» σχολικών μονάδων, είναι ένα απρόσωπο και χαοτικό σχολικό περιβάλλον, η διάλυση των παιδαγωγικών σχέσεων μαθητών-εκπαιδευτικών, η αποσταθεροποίηση της ένταξης και της ομαλής μαθησιακής πορείας, ιδιαίτερα των νεοεισερχόμενων μαθητών στο δημοτικό σχολείο.
Με άλλα λόγια, αν κλείσουν τα σχολεία η μαθητική διαρροή θα αυξηθεί ραγδαία και μάλιστα από πιο μικρή ηλικία. Κι ακόμα τα χωριά θα ρημάξουν, αφού το σχολείο είναι ο ζωντανότερος πολιτιστικός οργανισμός μιας περιοχής.
Επιπλέον, οι αλλαγές αυτές θα συνδεθούν με τις αλλαγές στην αυτοδιοίκηση με τον Καλλικράτη: το κράτος αποσύρεται από τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και οι καταχρεωμένοι δήμοι, στους οποίους θα παραχωρηθεί η ευθύνη της λειτουργίας των σχολείων, θα πρέπει να βρουν χρήματα να τα λειτουργήσουν. Πού θα τα βρουν; Από ιδιώτες, οι οποίοι ήδη έχουν σπεύσει να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα σχολεία με διάφορα προς το παρόν ανταλλάγματα, πατώντας πάνω στην ανικανότητα και την αδιαφορία του κράτους.
Να είμαστε καθαροί: δεν υπερασπιζόμαστε την παιδεία έτσι όπως είναι σήμερα. Η εκπαίδευση εδώ και δεκαετίες είχε πάψει να είναι δημόσια και δωρεάν. Στο βαθμό όμως που προχωρήσουν όλες αυτές οι αλλαγές, θα διαλυθεί εντελώς. Γιατί με τη νέα αντίληψη της εποχής του Δ.Ν.Τ. τα σχολεία αντιμετωπίζονται ως «προβληματικές επιχειρήσεις». Επικρατεί η λογική των οικονομικών δεικτών του κέρδους και της ζημίας.
Εμείς όμως δεν θα πρέπει να μπαίνουμε σε μια τέτοια λογική. Για εμάς ζημιά είναι το σχολείο που κλείνει, το σχολείο που απορρίπτει, το σχολείο που διώχνει τους μαθητές του, το σχολείο που απαξιώνει τους δασκάλους του, το σχολείο που συνθλίβει τη γνώση εις βάρος της δεξιότητας, το φτηνό, αγοραίο, αυταρχικό σχολείο που ονειρεύονται οι κρατούντες.
Τα σχολεία έχουν ανάγκη από περισσότερα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από πορίσματα επιτροπών «σοφών αξιολογητών» που λυμαίνονται εκατομμύρια ευρώ…
Καταγγέλλουμε ότι το υπουργείο θέλει να επιβάλει τις καταργήσεις χωρίς κανέναν διάλογο: στις 14 Γενάρη, ημέρα διαμαρτυρίας ενάντια στις συγχωνεύσεις, η εκπαιδευτική εξουσία απουσίαζε επιδεικτικά στην Αθήνα και αρνήθηκε να συζητήσει ουσιαστικά με τους εκπαιδευτικούς. Το Υπουργείο έθεσε σε διαβούλευση την πρότασή του μόλις για ένα Σαββατοκύριακο. Επιπλέον, την Παρασκευή το απόγευμα κληθήκαμε να δώσουμε τις προτάσεις μας για τις συγχωνεύσεις ως ΕΛΜΕ με χρονικό περιθώριο ως την ίδια ημέρα το βράδυ… Αν μη τι άλλο η στάση της εκπαιδευτικής εξουσίας είναι απαράδεκτη.
Τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κυβερνητικής επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, ώστε στο όνομα της κρίσης να κατεδαφιστούν εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες. Σήμερα χρειάζεται μια νέα ανάταση του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος, χρειάζεται να οργανωθούν αγώνες με αποφασιστικότητα, σχέδιο, διάρκεια και προοπτική για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.
Να υπερασπιστούμε το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, να αντισταθούμε στα σχέδια για γειτονιές και χωριά χωρίς σχολεία και παιδικούς σταθμούς, για πόλεις με διαλυμένα νοσοκομεία και «πολυδύναμα»-υποβαθμισμένα σχολικά κέντρα.
Να ξεπεράσουμε λογικές ανταγωνισμού και επιβίωσης της κάθε σχολικής μονάδας, να μην πιστέψουμε τις διαβεβαιώσεις «αρμοδίων» παραγόντων ότι το τάδε ή το δείνα σχολείο θα τη γλιτώσει. Κανείς δεν θα τη γλιτώσει αν κλείσει ο διπλανός του.
Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει γονείς – μαθητές – εργαζόμενοι – τοπικές κοινωνίες να οργανώσουμε κίνημα αντίστασης και ανατροπής της πολιτικής αυτής που κλείνει σχολεία και νοσοκομεία, που κλείνει κοινωνικές υπηρεσίες για να χαρίζει κέρδη στις τράπεζες και στο κεφάλαιο.
Κι όσοι παπαγαλίζουν για μονοδρόμους και μας λένε ότι, όσο κι αν αντιδρούμε στις δήθεν «φωτισμένες» μεταρρυθμίσεις τους, δεν έχουμε στον ήλιο μοίρα, ο ίδιος ο ήλιος τούς διαψεύδει: ο ήλιος που θέρμανε την Τύνιδα, το Κάιρο, το Αλγέρι, ανυπομονεί να έρθει και προς τα εδώ.
Ευχαριστούμε για την ανοχή σας.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

Κλείσιμο ταμείων του νοσοκομείου από συνδικαλιστικούς φορείς

Κλείσιμο των ταμείων του  Νοσοκομειου Μυτιληνης τη Δευτερα 31 Ιανουαριου απο τις 8 το πρωι ως το μεσημερι. Όλοι εκεί!


Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011

Δράσεις από τον συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ
Την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου στις 18:30 καλούμε τους εργαζόμενους τους άνεργους τους κοινωνικούς φορείς (Συλλόγους Φοιτητών - Συλλόγους Εργαζομένων - Εργατικό Κέντρο - Συλλόγους Γονέων – Ένωση Καταναλωτών) κλπ, στην αρχή της Ερμού (Κεντρικά λύκεια) προκειμένου να διαδηλώσουμε και να οργανωθούμε ενάντια στην ακρίβεια και τη φτώχια. Μας αναγκάζουν να υποστούμε τις συνέπειες της τεράστιας ανεργίας, της καταστρατήγησης των δικαιωμάτων, της διάλυσης του όποιου κοινωνικού κράτους, προς χάριν της επιβίωσης των αγορών. Αυτές οι πολιτικές επιλογές σημαίνουν τεράστια φτώχεια.  Αυτοί που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα τις τελευταίες δεκαετίες στις ελίτ του πλανήτη, από το δημόσιο πλούτο ως και τη φύση , πρέπει να πάψουν να μας κυβερνούν γιατί είναι επικίνδυνοι για τη ζωή μας. Η μόνη λύση είναι να αντισταθούμε, να αναπτύξουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας, για να πληρώσουν οι υπεύθυνοι και η χρεοκοπημένη πολιτική τους.  Ο αγώνας μας είναι αγώνας που σκοπό έχει να νικήσει. Επιδιώκουμε τη δημιουργία ενός πραγματικά μαζικού κινήματος.
ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ
- Δεν πληρώνουμε τις διαγνωστικές εξετάσεις στα «επείγοντα» ως προληπτικές εξετάσεις.
- Δεν πληρώνουμε τεράστια χαράτσια στους λογαριασμούς  ΔΕΗ και ΔΕΥΑ.
- Δεν πληρώνουμε τροφεία στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς
Διεκδικούμε: Να ενισχυθεί το λαϊκό εισόδημα-Έλεγχο στις τιμές-Έλεγχο στους τραπεζίτες-Να σταματήσει το ξεπούλημα του δημοσίου-Καμία αύξηση στα κρατικά τιμολόγια-Δικαιότερη φορολογία
Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ - ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

 
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ   ΚΑΙ   ΔΝΤ
ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ  ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ  ΣΧΟΛΕΙΑ!


Η κυβέρνηση αποφάσισε το 2011 να είναι η χρονιά της οριστικής διάλυσης της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας. Η  υλοποίηση της απειλής «όπου πάει το ΔΝΤ, κλείνουν σχολεία» εφαρμόζεται από την κυβέρνηση με απόλυτη πειθάρχηση στις επιταγές του επικαιροποιημένου μνημονίου.
Δεν έφταναν οι περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων μέσω των σχολικών επιτροπών.
Δεν έφτανε η δραματική μείωση των μόνιμων διορισμών κατά 50% (2.825 διορισμοί σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση), την ίδια στιγμή, που αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των συνταξιοδοτήσεων (11.000), λόγω των αντιασφαλιστικών μέτρων της κυβέρνησης.
Δεν έφτανε ότι το Υπουργείο Παιδείας, αντί να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα που δημιουργεί η πολιτική της αδιοριστίας και των περικοπών, προχώρησε σε συμπτύξεις τμημάτων, αυξάνοντας τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη.
Δεν έφταναν οι περικοπές μισθών και η οικονομική ασφυξία των εκπαιδευτικών
Δεν έφτανε η αύξηση της ελαστικής εργασίας, οι χιλιάδες αναπληρωτές από προγράμματα ΕΣΠΑ που πληρώνονται με το σταγονόμετρο.
Το Υπουργείο Παιδείας του ΔΝΤ, δεν κουράζεται να αποδεικνύει ότι ο αποκλειστικός σκοπός του είναι να μειώσει το κόστος της δημόσιας εκπαίδευσης, χωρίς να λαμβάνει καθόλου υπόψη του τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/-τριών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Το τελευταίο διάστημα, πληθαίνουν  οι διεργασίες υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Παιδείας για την υλοποίηση σχεδίου εκτεταμένων συγχωνεύσεων και καταργήσεων δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων σε όλη την Ελλάδα για να εφαρμοστούν οι επιλογές από τη δραστική μείωση των κονδυλίων για τη σχ. χρονιά 2011-2012 (όλα τα στοιχεία μιλάνε για  μείωση της τάξης του 30 έως 50%), καθώς και για να προχωρήσουν σε παύση των διορισμών και σε προσλήψεις εκπαιδευτικών μόνο από ΕΣΠΑ.
Οι προθέσεις τους έχουν φανεί ήδη, καθώς φέτος εκτός των άλλων, έγιναν οι λιγότεροι διορισμοί της τελευταίας δεκαετίας, καταργήθηκαν ουσιαστικά η Πρόσθετη και η Ενισχυτική Διδασκαλία, αποψιλώθηκαν τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, οδηγήθηκαν σε κλείσιμο πολλά Αθλητικά Σχολεία. Παράλληλα, καταργούνται δεκάδες Γραφεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γραφεία Φυσικής Αγωγής και Τεχνικής Εκπαίδευσης κι ενοποιούνται σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο οι περιφερειακές διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας σε κάθε περιφέρεια, οι αρμοδιότητες των Γραφείων μεταφέρονται στο διευθυντή σχολικής μονάδας, ο οποίος μετατρέπεται σε μάνατζερ με υπερεξουσίες, οι οποίες αφαιρούνται από το Σύλλογο Διδασκόντων!
Είναι φανερό πως εάν υλοποιηθούν αυτά τα σχέδια, το σχολείο της γειτονιάς θα γίνει παρελθόν και χιλιάδες μαθητές θα εξαναγκαστούν σε εξοντωτικές μετακινήσεις χιλιάδες οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών θα καταργηθούν σε όλη την εκπαίδευση.
Οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις Σχολείων, είναι ένα ακραίο μέτρο συρρίκνωσης των μορφωτικών δικαιωμάτων. Θα έχει ως συνέπεια την υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, θα αυξήσει δραματικά την αναλογία μαθητών – εκπαιδευτικού. Αποκαλύπτεται ανοιχτά πλέον ο ψευδεπίγραφος χαρακτήρας των κυβερνητικών συνθημάτων για το «νέο σχολείο» και για το « πρώτα ο μαθητής». Αποδεικνύεται στην πράξη ότι οι σχεδιασμοί του Υπουργείου του ΔΝΤ για το «νέο σχολείο» οδηγούν, όχι μόνο στην απαξίωση του δημόσιου σχολείου, αλλά ακόμα και σε λουκέτα έξω από τις σχολικές μονάδες.
Η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και ο αγώνας για να μην κλείσει ούτε ένα σχολείο δεν είναι υπόθεση μόνο του εκπαιδευτικού κόσμου. Είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας. Καλούμε, λοιπόν, όλους τους εργαζόμενους/-ες , τους γονείς, τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων και τις Ενώσεις Γονέων να υπερασπιστούμε όλοι μαζί τη λειτουργία όλων των σχολείων και να ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια να συρρικνωθεί το σχολικό δίκτυο και να συγχωνευτούν ή και να κλείσουν σχολικές μονάδες.
Καλούμε τους συλλόγους εκπαιδευτικών ΠΕ να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να οργανώσουν την αντίσταση των συναδέλφων και των γονέων και τους συλλόγους διδασκόντων να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε αυτές τις πολιτικές.
·         Κανένα κλείσιμο- συγχώνευση σχολικής μονάδας.
·         Ανώτατο όριο 20 μαθητών ανά τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα στα νηπιαγωγεία.
·         Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού.
·         Καμιά επιπλέον επιβάρυνση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς για τη μόρφωση των μαθητών/τριών μας.
·         Κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών με οργανικές θέσεις για κάθε εκπαιδευτικό έργο στο σχολείο
·         Να καλυφθούν ΤΩΡΑ οι πραγματικές ανάγκες με διορισμό μονίμων εκπαιδευτικών σε όλες τις θέσεις
·         Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους
·