πειραματικά σχολεία

Οπισθοδρόμηση  και Κοινωνικός Δαρβινισμός

Αυτή είναι η παιδαγωγική τους αντίληψη και ιδεολογία.

22/02/2011

Μιχάλη Η. Παπαδόπουλου

 Το πρόσφατο νομοσχέδιο για την ανασυγκρότηση των Πειραματικών σχολείων αποπνέει  σκόνη, μούχλα  και  παλαιάς κοπής  ελιτισμό ή και λογιοτατισμό,  που σε άλλες εποχές θα είχε εμπνεύσει  τον Κωστή Παλαμά σε νέα «Σατυρικά Γυμνάσματα».  Η γραφικότητα , ωστόσο, καταντά  φενάκη και παγίδα όταν  βαφτίζεται  «αναβάθμιση και ίδρυση Προτύπων» και εφαρμόζεται στα ανυποψίαστα  κεφάλια των παιδιών μας.  Από πού να ξεκινήσει  κανείς για αυτό το κείμενο που πρεσβεύει δήθεν νέες παιδαγωγικές αντιλήψεις.

Ο θεσμός των «Προτύπων» λειτούργησε σε παλαιότερες εποχές , κυρίως  τη δεκαετία του ’50 και του’ 60,  όταν η  μέση εκπαίδευση,  αγαθό των λίγων  δεν επαρκούσε για να καλύψει όχι μόνο τις  μορφωτικές ανάγκες της εργατικής οικογένειας, αλλά ακόμη και της ίδιας της αστικής και μεγαλοαστικής τάξης που ουσιαστικά κυβερνούσε αυτόν τον τόπο. Καθώς τα ιδιωτικά σχολεία ήταν λίγα και δεν επαρκούσαν, επιστρατεύτηκαν οι κρατικές δομές, για να δημιουργηθούν «Πρότυπα σχολεία»  σύμφωνα με το Γερμανικό παράδειγμα, για να φοιτήσουν είτε «χαρισματικά» παιδιά  είτε  παιδιά των ελίτ , με τη φιλοδοξία να  αποτελέσουν σύμφωνα με τους εμπνευστές τους,  οι προπομποί  των αυριανών ηγετών.   Δεν είναι, λοιπόν, παράξενο ότι ο ίδιος  ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος  φοίτησε στη  Σχολή Αναβρύτων, ένα δημόσιο Πρότυπο σχολείο. Σε ένα κοινωνικό σύστημα επομένως , που έθετε αξεπέραστα εμπόδια στην εργατική και την αγροτική οικογένεια, για να μορφώσει τα παιδιά της στη Μέση αλλά και στη Ανώτατη εκπαίδευση, τα Πρότυπα διαιώνιζαν τον φιλελεύθερο  μύθο του «φτωχού χαρισματικού»  και έδιναν   την ευκαιρία στα παιδιά της  αστικής  και μεγαλοαστικής τάξης να συνεχίσουν σε ανώτερες ή και ανώτατες σπουδές  προσόν απαραίτητο και μόνο για την ένταξη στον Δημόσιο Τομέα υπηρεσιών.   Η επέκταση της μόρφωσης , καθολικό αίτημα των κοινωνικών αγώνων τη δεκαετία του 1960  σε όλο τον κόσμο απασχόλησε την ελληνική πολιτεία για ένα πολύ σύντομο διάστημα, στο σύντομο πέρασμα της Ένωσης Κέντρου (1964-1965) από την εξουσία. Η κατάργησή των Προτύπων το 1982 δεν υπήρξε τόσο το  αποτέλεσμα της πολιτικής βούλησης της τότε κυβέρνησης , όσο της από τα πράγματα αχρήστευσης του κοινωνικού τους ρόλου, αφού οι πρόσβαση στη Μέση εκπαίδευση  ήταν πλέον μαζική και η απαίτηση για επέκταση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα ήταν πια δεδομένη. 

Να όμως που η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Η περιβόητη αξιολόγηση  γίνεται η σημαία και το βασικό εργαλείο των νέων Προτύπων Σχολείων.  Μια αξιολόγηση που θα αφορά κυρίως στα καθήκοντα και την εργασία των εκπαιδευτικών, μια αφόρητη γραφειοκρατική διαδικασία που θα εξαντλεί αλλά και θα εξανδραποδίζει τον  δάσκαλο του Πειραματικού, ο οποίος θα πρέπει να δίνει συνεχώς  εξετάσεις για τη δεκτικότητα του στους ορισμούς του υπουργείου και στην «εργασιακή ευελιξία».  Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σχολεία, όπου οι εκπαιδευτικοί απλά δεν θα τυγχάνουν των ωφελημάτων της θετικής αξιολόγησης, στα Πειραματικά οι εκπαιδευτικοί κάθε πέντε χρόνια θα κρίνονται και τα αποτελέσματα θα έχουν ως συνέπεια ακόμη και τον εξοβελισμό τους από το σχολείο.

Το σχολικό ωράριο θα γίνει λάστιχο με δυνατότητα  να προγραμματιστούν    ώρες εργασίας ακόμη και το απόγευμα χωρίς βέβαια να προβλέπεται αντίστοιχη αύξηση του μισθού.

Καμιά κουβέντα για κρατική χρηματοδότηση, αφού όπως φαίνεται τα πειραματικά θα αποτελέσουν  το πείραμα εφαρμογής χορηγιών και αγοραιοποίησης  της δημόσιας παιδείας.

Τα  υπάρχοντα  Πειραματικά θα αξιολογηθούν με οικονομικά και ιδεολογικά κυρίως κριτήρια κατά πόσο δηλαδή εφάρμοσαν την αξιολόγηση και   τα νέα  κελεύσματα του υπουργείου.  Μη πειραματικά σχολεία,  επίσης,  θα μπορούν να φέρουν τον τίτλο του «Προτύπου»,  εάν πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις.

Τα Πρότυπα Γυμνάσια και  Λύκεια θα δέχονται μαθητές με εξετάσεις και τεστ δεξιοτήτων.  Ποιοι  θα εξετάσουν και με ποια κριτήρια την ετοιμότητα ενός παιδιού να παρακολουθήσει  το σχολικό μάθημα των Προτύπων ;  Πώς θα εξασφαλιστεί το αδιάβλητο και η αξιοπιστία της εξέτασης ; Ποια μέθοδος μπορεί να  αποφανθεί για την ιδιοφυία ενός νεαρού εφήβου . Το τεστ IQ μήπως; Αυτή είναι η παιδαγωγική τους φιλοσοφία; Όποιος μπορεί να λύσει μαθηματικά προβλήματα ή γνωρίζει ιστορικά γεγονότα πάνω από τον μέσο όρο μπορεί και να θεωρηθεί «άριστος»; 

Σε μια εποχή που η παιδεία αποτελεί όχι μόνο κοινωνικό αγαθό αλλά και όρος επιβίωσης σε έναν κόσμο ακατάσχετης πληροφορίας και οπτικής επίδρασης το ελληνικό υπουργείο πρωτοτυπεί ιδρύοντας «σχολεία των  ελίτ», των παιδιών που απλά θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν σε άλλη μια εξέταση.   Γιατί σήμερα με την επικράτηση της φροντιστηριακής παιδείας δεν μιλάμε πλέον  για « χαρισματικό», αλλά για έναν νέο που από την εφηβεία του δοκιμάζεται σε πλήθος εξετάσεων, όπως το Lower, το Proficiency, τα DELF κ.ά., για να ανταποκριθεί στον σκληρό ανταγωνισμό της αγοράς εργασίας.

Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος είναι Φιλόλογος στο Πειραματικό Λύκειο Αναβρύτων, Δρ. Παιδαγωγικής

εξαιρετικό κείμενο

Ένα εξαιρετικό κείμενο μιας νέας συναδέλφου

Συνέλαβαν μέχρι και κούκλες!

 Δελτίο τύπου

Για τις συλλήψεις 8 εκπαιδευτικών στη μαθητική παρέλαση του Συντάγματος

Η κυβέρνηση, πανικόβλητη από τη λαϊκή οργή που διογκώνεται, πετάει το προσωπείο του «διαλόγου» και της «διαβούλευσης», σκληραίνει την πολιτική της καταστολής και καταφεύγει σε μέτρα και πρακτικές προληπτικών συλλήψεων που παραπέμπουν σε κοινοβουλευτική δικτατορία. Όλα αυτά για να στηρίξει την πολιτική κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ, την πολιτική της λεηλασίας των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων.
Είναι επίσης φανερό πως θέλει να στείλει ένα ακόμη μήνυμα στον κόσμο της εκπαίδευσης που αντιστέκεται στην αντιεκπαιδευτική της πολιτική στον κόσμο της δουλειάς που αγωνίζεται στο δρόμο για το μισθό τη σύνταξη την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη το δημόσιο πλούτο, τα δικαιώματα.
Συγκεκριμένα, σήμερα, Πέμπτη 24/3, λίγο πριν ξεκινήσει η μαθητική παρέλαση και χωρίς κανένα λόγο, αστυνομικές δυνάμεις προσήγαγαν οκτώ εκπαιδευτικούς, δασκάλους και καθηγητές, αδιόριστους και διορισμένους, μέλη Δ.Σ. της ΠΕΑΕ και διδασκαλικών Συλλόγων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, προφανώς γνωρίζοντας πρόσωπα, και έχοντας εντολές να μην ακουστεί καμία φωνή διαμαρτυρίας κατά τη διάρκεια της παρέλασης άρχισαν να συλλαμβάνουν όποιον πλησίαζε στην περιοχή της παρέλασης και ήταν εκπαιδευτικός. Συνέλαβαν τέσσερις συναδέλφους στην πλατεία Συντάγματος και άλλους τέσσερις στο ισόγειο των γραφείων της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας! Στη συνέχεια οι αστυνομικές δυνάμεις, παρά τις συλλήψεις που έκαναν, προχώρησαν με προπηλακισμούς σε βάρος των συγκεντρωμένων. Οι εκπαιδευτικοί, παρά την αστυνομική βία, με αποφασιστικότητα και ψυχραιμία, παρέμειναν στο χώρο διαδηλώνοντας και προασπίζοντας το δημοκρατικό δικαίωμα στη διαμαρτυρία.
Τη διαμαρτυρία για την  αντιεκπαιδευτική πολιτική και τις συγχωνεύσεις σχολείων, διοργάνωνε η Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, το Συντονιστικό Αναπληρωτών – Ωρομισθίων, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Π.Ε.- ΕΛΜΕ και οι καλλιτέχνες ενάντια στο μνημόνιο.
Η νεοφιλελεύθερη ηγεσία του Υπ. Παιδείας είναι φανερό ότι απαίτησε συλλήψεις και σιδερένια καταστολή προκειμένου να κάνει ανενόχλητη την εμφάνισή της. Είναι ακόμα φανερό από τον τρόπο των συλλήψεων, ότι παρακολουθούνται συστηματικά τόσο τα γραφεία της ΔΟΕ όσο και τα τηλέφωνα των εκλεγμένων μελών του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., των Συλλόγων των Εκπαιδευτικών και των Αδιόριστων.
Οι συλλήψεις και η τρομοκρατία δεν μας φοβίζουν. Πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά, πιο μαχητικά, βαδίζουμε στο δρόμο του αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.

Όλοι, όλες στην απεργία της 30ης Μάρτη,
στα συλλαλητήρια και τις Γενικές Συνελεύσεις

ΕΠΕΙΓΟΝ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 22 Μαρτίου στις 18:00 στα κεντρικά λύκεια. Να διαμαρτυρηθούμε για την σύνοδο της 25ης Μαρτίου και τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ στη Λιβύη (ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ Π.Σ.

Η κυβέρνηση εξοντώνει τη δημόσια και δωρεάν παιδεία

ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
εκπαιδευτικών Λέσβου
παρεμβάσεις - κινήσεις - συσπειρώσεις



ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

"Το επόμενο βήμα θα είναι να κάνουν κατάληψη και απεργία πείνας"

Δήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου στο RealFm, για τις κινητοποιήσεις γονιών, μαθητών και εκπαιδευτικών ενάντια στις συγχωνεύσεις

Πριν προλάβουν να δημοσιευτούν τα αποτελέσματα της συνόδου της ευρωζώνης όπου η κυβέρνηση και οι ευρωπαίοι εταίροι της παραδέχτηκαν την αποτυχία του Μνημονίου, αλλά αποφάσισαν την επιμήκυνση του χρέους και την επέκταση της αντικοινωνικής πολιτικής ως το 2024, η νεοφιλελεύθερη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας προχώρησε σε καταργήσεις - συγχωνεύσεις σχολείων.

Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 1523 σχολεία σε 672, καταργούνται δηλαδή 851 σχολεία! Επιπλέον υποβιβάζονται 157 δημοτικά και 92 νηπιαγωγεία. Στα νούμερα αυτά δεν συμπεριλαμβά-νονται τα εκατοντάδες ολοήμερα τμήματα σε δημοτικά και νηπιαγωγεία τα οποία επίσης καταργούνται. Χιλιάδες παιδιά θα στοιβάζονται σε υπεράριθμα τμήματα ενώ περισσότερες από 2.500 θέσεις εργασίας καταργούνται.

Η πολιτική των περικοπών και στην εκπαίδευση (μετά από την Υγεία και την κοινωνική Πρόνοια) ξεδιπλώνει τις αποφάσεις του ΔΝΤ και της ΕΕ για το φθηνό, πειθαρχημένο σχολείο της αγοράς.

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Οι μεγάλοι χαμένοι σε όλη αυτή την ιστορία είναι τα παιδιά, οι μαθητές που καταδικάζονται που θα στριμωχτούν στα υπεράριθμα τμήματα, σε ακατάλληλα διδακτήρια, χιλιόμετρα μακριά από το σχολείο που λειτουργούσε στη γειτονιά τους, με προγράμματα που αντικαθιστούν τη γνώση από την πληροφορία και την δεξιότητα.

Χαμένοι και οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί αφού με τον τρόπο αυτό «εξοικονομούν» (στο υπουργείο) εκπαιδευτικούς, άρα δε χρειάζονται μόνιμους διορισμούς, αλλά ούτε πολλούς αναπληρωτές, μιας και αυτό το ρόλο θα παίζει ο εφεδρικός στρατός των εκπαιδευτικών που θα βρίσκονται στη «διάθεση» των διευθύνσεων και των περιφερειών -χωρίς οργανική θέση- με δικαίωμα να τους μετακινούν όπου θέλουν.

Χαμένοι και οι γονείς οι οποίοι θα βάλουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν τα λειτουργικά έξοδα και τα μεταφορικά για και να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα.

Ευθύνη βέβαια στο «καλλικρατικό» εκπαιδευτικό τοπίο που δημιουργείται δεν έχει μόνο η κυβέρνηση. Άξιοι συμπαραστάτες της και όλα εκείνα τα στελέχη, περιφερειάρχες, διευθυντές εκπαίδευσης, προϊστάμενοι, σχολικοί σύμβουλοι και μέλη δημοτικών συμβουλίων που έκαναν τη βρόμικη δουλειά και νομιμοποίησαν με τις «προτάσεις» τους αυτή την αντιεκπαιδευτική πολιτική.

Ευθύνη έχει και ο υποταγμένος συνδικαλισμός της πλειοψηφίας της ΔΟΕ που δήλωνε στις ανακοινώσεις της «την ανάγκη συζήτησης για διορθωτικές κινήσεις» και δεν έχει προχωρήσει -ακόμη και τώρα-σε καμιά ουσιαστική κίνηση απόκρουσης της επίθεσης. Και όχι μόνο αυτό, αλλά στελέχη του, νυν και πρώην, συμμετέχουν στο σχεδιασμό είτε ως σημερινά στελέχη της εκπαίδευσης είτε ως σύμβουλοι χωρίς θεσμικό ρόλο, είτε ως μέλη δημοτικών – διαμερισματικών συμβουλίων.

ΦΤΗΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ….

Με δαπάνες στο 2,75% του προϋπολογισμού στο χαμηλότερο επίπεδο της μεταπολίτευσης και χρηματοδότηση για λειτουργικά έξοδα στο 40% του μέσου όρου της τελευταίας δεκαετίας.

…ΠΕΙΘΑΡΧΗΜΕΝΟ…

Με εκπαιδευτικούς αποξενωμένους από την ίδια τους την εργασία τους και το περιεχόμενό της, που δε θα έχουν λόγο στη σύνταξη των αναλυτικών και ωρολόγιων προγραμμάτων, με αντικατάσταση των βιβλίων από ψηφιακές φωτοτυπίες, υποταγμένους στη βούληση του διευθυντή – αξιολογητή, χωρίς ρόλο στο σύλλογο διδασκόντων και την επιβολή της κρατικής παιδαγωγικής από τους συμβούλους-αξιολογητές της παιδαγωγικής καθοδήγησης, των 800σίων σχολείων της ατελείωτης 35άωρης παιδικής υπερεργασίας, των διδακτικών πακέτων, των μεντόρων και των κουπονιών, ….της διάλυσης, ουσιαστικά, κάθε μορφωτικής διαδικασίας. Με μισθούς που θα αποδίδονται στους εκπαιδευτικούς μέσα από «δαιδαλώδεις» αξιολογικές-χειραγωγικές διαδικασίες.

…ΕΥΕΛΙΚΤΟ…

 Με ελαχιστοποίηση της μόνιμης εργασίας, αναπληρωτές απλήρωτους και ελαστικά εργαζόμενους από προγράμματα ΕΣΠΑ, χωρίς εργασιακή ασφάλεια, με δραματική μείωση των οργανικών θέσεων, με αδύνατη τη μετάθεση και την απόσπαση, με εκπαιδευτικούς και μαθητές να μετακινούνται όπου υπάρχει «υπηρεσιακή ανάγκη».

…«ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΟ»…

Με πλήρη εξάρτηση από τους υπερχρεωμένους δήμους, που δε θα μπορούν να συντηρήσουν ούτε τα μισά σχολεία και τις παρεμβάσεις των δημάρχων που στις περισσότερες των περιπτώσεων θα αυξάνουν τα ανταποδοτικά τέλη ή ακόμα και θα καλούν τους γονείς να πληρώνουν για τη λειτουργία τους.

…ΤΟ ΝΕΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Οι καταργήσεις σχολείων είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη έχει να κάνει με τη σύνδεση της χρηματοδότησης με την αποτελεσματικότητα της κάθε σχολικής μονάδας. Το κάθε σχολείο θα τρέχει να βρει τα δικά του προγράμματα και το χρηματοδότη του χορηγό για να λειτουργεί κάτω από επιχειρηματικά συμφέροντα. Αν δεν τα καταφέρνει θα κλείνει ως αποτυχημένο, όπως στο αγγλοσαξωνικό παράδειγμα. Οι εκπαιδευτικοί θα μετακινούνται (ή θα απολύονται), ενώ οι γονείς των παιδιών με τα κουπόνια στο χέρι θα ψάχνουν να βρουν το  «καλύτερο» σχολείο.

Τίποτα δεν τέλειωσε...

Όλα κρίνονται από τη δυναμική αντίδραση ΟΛΩΝ ΜΑΣ...

Το προηγούμενο διάστημα με πρωτοβουλία των συλλόγων εκπαιδευτικών και των συλλόγων γονέων έγιναν εκατοντάδες συγκεντρώσεις –διαμαρτυρίες σε γραφεία εκπαίδευσης, περιφερειακές διευθύνσεις, δημοτικά συμβούλια. Γονείς κι εκπαιδευτικοί, με πρωτόγνωρο τρόπο, ανέδειξαν ένα κίνημα αντίστασης στην αντιεκπαιδευτική λαίλαπα, υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και κατόρθωσαν να δεσμεύσουν δημοτικά συμβούλια και δημάρχους να κρατήσουν αποστάσεις από τις σχολειοκτόνες αποφάσεις.

Ο αγώνας συνεχίζεται καθημερινά. Σύλλογοι διδασκόντων, σύλλογοι εκπαιδευτικών, ΕΛΜΕ και σύλλογοι γονέων με συντονισμό να αναδείξουμε ένα παλλαϊκό κίνημα Παιδείας για την ανατροπή του σκοταδισμού της αγοράς, του Μνημονίου και της κυβέρνησης. 

Ακούραστοι, με δυναμικές, αποφασιστικές μορφές ανυπακοής και πάλης, θα αγωνιστούμε για:

·         Να ανακληθεί το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Καμία κατάργηση-συγχώνευση σχολείων, τμημάτων και μετακίνηση μαθητών σε άλλα σχολεία.

·         Καθιέρωση  20 μαθητών ανά τμήμα και 15 μαθητών ανά τμήμα στα νηπιαγωγεία και στις Α’, Β’ τάξεις.  2 προς 25 αναλογία στα μειονοτικά σχολεία

·         Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία  στο 15% του Γ.Κ.Π.

·         Να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός νόμος 3848

·         Μόνιμους μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών σε όλες τις θέσεις (δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, εκπ/κοί ειδικοτήτων, γυμναστές, ειδική και αντισταθμιστική εκπαίδευση κλπ)  και βοηθητικού προσωπικού ώστε να καλυφθούν ΤΩΡΑ οι πραγματικές ανάγκες.

·         Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή

·         Ενίσχυση των δημόσιων δομών της ειδικής αγωγής. Τμήμα Ένταξης σε κάθε δημοτικό-νηπιαγωγείο

·         Διεύρυνση του θεσμού της μετεκπαίδευσης. Όχι στην «επιμόρφωση – συμμόρφωση».

Όλοι, όλες, την Παρασκευή 23 Μάρτη στις 12.30,

στις Συγκεντρώσεις στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης

Ανακοίνωση για την μεγαλειώδη πορεία της 23/02 και την καταστολή της (Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου χαιρετίζει τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία, στο κλείσιμο των καταστημάτων της πόλης μας και στις δύο μεγαλειώδεις σε όγκο και δυναμική, πορείες διαμαρτυρίας της 23ης Φλεβάρη που οργάνωσαν ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου και το ΠΑΜΕ.

*Καταδικάζει την αναίτια επίθεση των ΜΑΤ εναντίον της μεγαλειώδους πορείας διαμαρτυρίας μπροστά στη γ.γ. Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής. Η καθόλου τυχαία αυτή επίθεση, βρίσκεται στο ίδιο πλαίσιο με την καθολική επίθεση της κυβέρνησης σε κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών και στρέφεται εναντίον οποιασδήποτε αντίδρασης στην πολιτική που υπηρετεί.

*Συμπαραστέκεται στους τραυματίες συναδέλφους.

*Απαιτεί την παραίτηση του εντολέα της άγριας και αναίτιας επίθεσης των ΜΑΤ. Καλούμε το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, το ΠΑΜΕ και το Νομαρχιακό Τμήμα Λέσβου της ΑΔΕΔΥ, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και τους κοινωνικούς φορείς του νησιού να καταδικάσουν έμπρακτα την επίθεση των ΜΑΤ και να στηρίξουν αυτό το αίτημα. Ανάλογη θέση ζητά και από το Περιφερειακό και το Δημοτικό Συμβούλιο.

*Καλεί τους εργαζόμενους της Λέσβου να καταδικάσουν τις πολιτικές της συμμαχίας κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ που μας θέλουν να υπομένουμε καρτερικά τη σύνθλιψη των δικαιωμάτων μας και της ζωής μας. Η πολιτική του Μνημονίου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ έχει καταδικαστεί από την κοινωνική πλειοψηφία, είναι ζήτημα χρόνου να ανατραπεί.

Συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε και να ονειρευόμαστε όσα χημικά και αν ρίξουν τα ΜΑΤ, όσους φανερούς και μη «φρουρούς» και αν βάλει η κυβέρνηση. Έχουμε πλήρη συναίσθηση των ορίων της εξουσίας και είμαστε βέβαιοι ότι και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται τα όριά τους.


Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου

Άρθρο στα Νέα της Λέσβου (Παρασκευή 18/02/2011)

Η εκπαίδευση στα χρόνια του μνημονίου

…ή πως το ρετσινόλαδο βαφτίζεται λικεράκι!

Αριστείδης Ν. Σγατζός

Δάσκαλος, Δρ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας

μέλος της Ριζοσπαστικής Παρέμβασης εκπαιδευτικών Λέσβου

“Αυτοί που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι

Μας διδάσκουν να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα

Εκείνοι που γι αυτούς προορίζεται η πλούσια διανομή ζητούν θυσίες

Εκείνοι που τρώνε μέχρι σκασμού μιλούν στους πεινασμένους

για τους ωραίους καιρούς που θα έρθουν.

Εκείνοι που οδηγούν τη χώρα στην στην άβυσσο

λένε πως η διακυβέρνηση μιας χώρας

είναι πολύ δύσκολη για τους κοινούς ανθρώπους.

(...)

Αυτοί που σας πήραν το βιβλίο από το χέρι

σας κατηγορούν γιατί μείνατε αδιάβαστοι!”

Μπ. Μπρεχτ

Η επιλογή της κυβέρνησης και του Υπουργείου για συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολείων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Με συνοπτικές διαδικασίες προσπαθεί να εξαφανίσει από το νέο Καλλικρατικό χάρτη της εκπαίδευσης δεκάδες σχολεία, τόσο στην επαρχία, όσο και στα αστικά κέντρα.

 Η εκπαίδευση αλλάζει. Γι’ αυτό άλλωστε, οι εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις συνοδεύονται από μια μεγάλη τομή στη διοικητική δομή της εκπαίδευσης ώστε να μπορεί να προωθηθεί το σχολείο της αγοράς.

Το σχολείο που χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό θέλουν να γίνει μια μακρινή ανάμνηση.  Τη θέση του να πάρει το σχολείο που αναζητά και εξασφαλίζει το ίδιο τη χρηματοδότησή του είτε από τους γονείς είτε από τους χορηγούς είτε και από τους δύο.

Το σχολείο της γειτονιάς όπου σ’ αυτό πήγαιναν οι μαθητές των περιοχών που βρίσκονταν στα όρια του, θέλουν να απαλειφθεί. Τώρα τα όρια των σχολείων θέλουν να γίνουν πιο «ευρύχωρα». Να είναι εύκολες και νόμιμες οι μετακινήσεις του μαθητικού πληθυσμού από το ένα σχολείο στο άλλο ώστε να ευνοούνται οι συγχωνεύσεις και οι συμπτύξεις. Άλλωστε, δεν είναι μακριά από τις κυβερνητικές προθέσεις το κουπόνι του μαθητή όπου το σχολείο θα χρηματοδοτείται ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών που θα έχει και ο μαθητής θα μπορεί να διαλέγει το σχολείο. Δημιουργείται μια τεραστίων διαστάσεων συγκεντροποίηση και ασφυκτικός έλεγχος ώστε τίποτα απολύτως να μην μπορεί να ξεφύγει από τις βασικές κρατικές επιταγές. Η ηλεκτρονική κάρτα των σχολείων που καταγράφει τα πάντα, οι υπερεξουσίες στο διευθυντή και η ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτων του συλλόγου διδασκόντων, η αξιολόγηση και η χρηματοδότηση των σχολείων με βάση αυτή, η κατάργηση των οργανισμού εκδόσεων σχολικών βιβλίων και η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου, το κουπόνι του μαθητή, οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των σχολικών επιτροπών και τελικά ο Καλλικράτης της εκπαίδευσης, όλα συνηγορούν στη δημιουργία ενός σχολείου εμπορικού κέντρου, με μαθητές πελάτες και εκπαιδευτικούς πωλητές, με αργυρώνητους μέντορες – χαφιέδες για τους ανυπότακτους! Ένα σχολείο που θα πρέπει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της αγοράς για να υπάρξει.

Οι στόχοι των συγχωνεύσεων – καταργήσεων: Λιγότερα σχολεία, λιγότερα «έξοδα- βλέπε δαπάνες», μεγαλύτερα τμήματα μαθητών - περισσότερα μαθησιακά ελλείμματα, εξαφανισμένοι αντισταθμιστικοί – υποστηρικτικοί θεσμοί, λιγότεροι εκπαιδευτικοί, εκπαιδευτικοί σε διαρκή ομηρία και περιπλάνηση αφού θα μειωθούν δραστικά οι οργανικές θέσεις άρα και η δυνατότητα για μεταθέσεις-αποσπάσεις.

Πως προωθείται αυτό το σχέδιο: Στην επαρχία με μαζικές καταργήσεις σχολείων που ήδη είδαν το φως της δημοσιότητας. Το να κλείσει ένα σχολείο δεν είναι δείγμα προόδου αλλά οπισθοδρόμησης. Οι σχολικές μονάδες και ιδιαίτερα οι σχολικές μονάδες στις μικρές κοινωνίες δεν είναι μόνο κτίρια και συγκεκριμένοι αριθμοί εκπαιδευτικών και μαθητών. Αποτελούν – ή με άλλες πολιτικές θα μπορούσαν να είναι - ζωντανά κύτταρα πολιτισμού. Από αυτή την άποψη, το μαζικό κλείσιμο των σχολικών μονάδων με τη λογική του «ψεκάστε – σκουπίστε τελειώσατε» αποτελεί το πιο ακραίο παράδειγμα εγκατάλειψης συγκεκριμένων περιοχών και διεύρυνσης των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, απαξίωσης, εγκατάλειψης και εν τέλει ολοσχερούς αφανισμού της δημόσιας υποδομής για την οποία οι κάτοικοι και οι εκπαιδευτικοί προσδοκούσαν κάποια στιγμή να αναβαθμιστεί (στέγη για τον εκπαιδευτικό, επαρκής συγκοινωνία κτλ).

Κι εδώ έρχομαι να απαντήσω ειδικότερα στο άρθρο της Διευθύντριας Π.Ε. Λέσβου κ. Αναστασίας Τσολερίδου που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 16.02.2010 στα Νέα της Λέσβου.

Η Προϊσταμένη προσπαθώντας να πείσει την κοινωνία της Λέσβου για τις συγχωνεύσεις των σχολικών μονάδων διαλέγει τον πιο εύκολο αντίπαλο. Την ρομαντική ηθικοπλαστική οπτική για το παλιό καλό σχολείο του χωριού και ξιφουλκεί εναντίον της για να την στήσει με σχετική ευκολία στον τοίχο. Με την χαρακτηριστική ευκολία που χρόνια τώρα το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της χώρας μας προχωρεί σε διακηρύξεις, η κ. Διευθύντρια επιλέγει κάποιες απ’ αυτές και τις χρησιμοποιεί ως κοινώς αποδεκτές παραδοχές. Το άρθρο της βρίθει τέτοιων «αξιωματικών» παραδοχών όπως για παράδειγμα «Στόχος του σημερινού σχολείου είναι η ισόρροπη ανάπτυξη του γνωστικού και ψυχοκινητικού τομέα των μαθητών…» Εξαιρετική η στοχοθεσία, και κοινότοπη ταυτόχρονα. Μόνο που το ίδιο το Υπουργείο έχει παραδεχθεί ότι έχει αποτύχει πλήρως. Γι αυτό και αλλάζει τα αναλυτικά προγράμματα που η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε και η κυβέρνηση της ΝΔ εφάρμοσε. Η κ. Τσολερίδου υποστηρίζει πως «…(στόχος είναι για το μαθητή) η ικανότητα να μαθαίνει πώς να μαθαίνει σε ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον ευμετάβλητο, όπου η διαχείριση της γνώσης και της πληροφορίας καθίσταται δεξιότητα κεφαλαιώδους σημασίας». Δε θα σχολιάσω το ευμετάβλητο περιβάλλον (μέρες μνημονίου, που με ευθύνη της κυβέρνησης σύγχρονων Κουίσλιγκ δε ξέρουμε τι μας ξημερώνει, είναι σαν να μιλάμε στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί). Ως δάσκαλος νιώθω σφοδρά ενοχλημένος όταν υποβιβάζομαι από παιδαγωγός σε εκπαιδευτή, όταν η παιδεία μετατρέπεται σε διαδικασία απόκτησης δεξιοτήτων, όταν η απόκτηση και δημιουργία γνώσης μετατρέπεται σε διαχείριση γνώσης και πληροφορίας.

Στη συνέχεια του άρθρου της η κ. Τσολερίδου συνεχίζει τον εύκολο δρόμο. Χρησιμοποιεί ως επιχείρημα των συγχωνεύσεων τον απαρχαιωμένο τρόπο λειτουργίας των ολιγοθέσιων σχολείων. Μόνο που απέναντι στην εκπαίδευση που στηριζόταν στον εκπαιδευτικό πατριωτισμό των δασκάλων στα χωριά, αντιπαραθέτει την ντυμένη με τα παχιά λόγια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου εκπαιδευτική δυστοπία του σχολείου της αγοράς. Κι είναι φυσικό αυτό όταν είσαι τοπικό στέλεχος μιας κυβέρνησης της οποίας ο αντιπρόεδρος βγάζει την αναλογία εκπαιδευτικών μαθητών κάνοντας μια απλή διαίρεση, ξεχνώντας τι σημαίνει νησιωτικότητα, ξεχνώντας τι σημαίνει ύπαιθρος. Είναι δε και αναγκαία προϋπόθεση, για να συνεχίζεις να υπηρετείς μια κυβέρνηση που φυλακίζει παιδιά στα υπόγεια του 1^ου Δημοτικού μέχρι τις 2 παρά τέταρτο, στα πλαίσια του αναμορφωμένου προγράμματος, που κάνει πως δεν βλέπει μια ολόκληρη γενιά παιδιών στο 5^ο Δημοτικό που κάνουν μάθημα μέσα στα κουτιά που αποκαλούνται προκάτ κτίρια, κι ούτε λόγος να γίνεται φυσικά για τα νήπια που στοιβάζονται στα ακριβοπληρωμένα γκαράζ και τα μπακάλικα.

Κυρία Τσολερίδου: Το πρόγραμμα της κυβέρνησής σας για την παιδεία δεν είναι μονόδρομος. Δεν είναι επιστημονικό επιχείρημα το ότι «…δεν μπορούν να υλοποιηθούν τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα». Επιστημονικό είναι να σχεδιάσεις εκπαιδευτικά προγράμματα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων στη πόλη και το χωριό, των εργαζομένων και των αγροτών. Τι λέει το επιχείρημά σας: Εμείς σχεδιάσαμε νέα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά επειδή δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε κάποια σχολεία …καταργούμε τα σχολεία. Δεν πέρασε από κανενός το νου… να φτιαχτούν νέα εκπαιδευτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στους ανθρώπους που επιμένουν να ζουν στη Βατούσα, την Πελόπη, το Λισβόρι… τα Κουφονήσια: Και ξέρετε γιατί δεν πέρασε από το μυαλό να φτιαχτούν τέτοια προγράμματα; Γιατί κοστίζουν. Γιατί υπηρετούν άλλους κοινωνικούς στόχους. Γιατί ο μονόδρομος του μνημονίου, της Ε.Ε., του Ευρώ, της κερδοφορίας των εργολάβων, των τραπεζών του κεφαλαίου συνολικά έχει επιβληθεί σαν οδοστρωτήρας. Η Διευθύντρια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αυτή την πολιτική υπηρετεί με τις αποφάσεις της, αυτή την πολιτική δικαιολογεί με το άρθρο της.

Υ.Γ

Το άρθρο αυτό γράφηκε τις μέρες προετοιμασίας της πανεκπαιδευτικής απεργίας στις 22-23 Φεβρουαρίου και για αυτό άφησα κατά μέρος ειδικότερες επιστημονικού ή μεθοδολογικού τύπου ενστάσεις μου όπως π.χ. αυτή που αφορά την απαξιωτική αναφορά της κ. Τσολερίδου στις έρευνες που αφορούν μελέτες περίπτωσης, δηλαδή τον κύριο όγκο των ποιοτικών ερευνών που αντιπροσωπεύουν ότι πιο σύγχρονο στις κοινωνικές επιστήμες. Εκτός αν κάποιοι προτιμάνε το Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει των χρηματοδοτούμενων ερευνών (πριν από το ΕΠΕΑΕΚ τώρα από το ΕΣΠΑ), με διακινούμενα ανεξέλεγκτα, ερωτηματολόγια που η μοναδική τους εγχώρια (γιατί για διεθνή ούτε κουβέντα) επιστημονική καταξίωση είναι να αποτελούν βιβλιογραφία για τα βοηθήματα των εξετάσεων του ΑΣΕΠ.

Αυτοί ξεπουλάνε! Εμείς Απεργούμε!

ριζοσπαστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ εκπαιδευτικών Λέσβου 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Αυτοί ξεπουλάνε τα πάντα
Εμείς 22-23 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη ανοιχτή συμπαράταξη της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ και τη συνεργασία της συμμορίας των ΜΜΕ υλοποιεί το πιο βάρβαρο αντιλαϊκό – αντεργατικό πρόγραμμα στο όνομα εξυπηρέτησης του χρέους που δημιουργήθηκε για την καπιταλιστική ανάπτυξη και όχι για τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας.
Ξεπουλάνε τον κοινωνικό πλούτο: Αεροδρόμια, λιμάνια, ΔΕΗ, νερό, νησιά, παραλίες και δρόμοι δωρίζο-νται σε «επενδυτές» για χρησιμοποιηθούν σαν κερδοφόρες επιχειρήσεις.
Υποθηκεύουν το μέλλον των ανθρώπων με την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς δημοσιονομικής πειθαρχίας που υπόσχεται λιτότητα για άλλα 15 χρόνια, νέα ψαλίδια σε μισθούς και συντάξεις, νέα φορομπηξία για την πλειοψηφία και φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Η φορολογία των κερδών είναι 20% όταν αυτή του μισθού ενός εκπαιδευτικού είναι 24%. Οι τράπεζες θα πάρουν, βάσει του μνημονίου, 70 δις € μέσα στο 2011!
Προχωράνε σε υπαγωγή της υγείας της παιδείας και των συγκοινωνιών στους μηχανισμούς εκμετάλλευ-σης της αγοράς. Με την εφαρμογή του νέου νόμου για την Υγεία τα ασφαλιστικά ταμεία δε θα καλύπτουν εκατο-ντάδες σκευάσματα, θεραπείες και εξετάσεις ενώ θα μειωθεί ο αριθμός των γιατρών που θα δέχονται ασφαλισμέ-νους του ΟΠΑΔ χωρίς να πληρώνονται. Ακριβαίνουν  τα εισιτήρια και μειώνουν το συγκοινωνιακό έργο.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ
Στην παιδεία οι εξελίξεις γράφουν στην ούγια τους ΔΝΤ, Ε.Ε., ΟΟΣΑ κι αγγλοσαξωνικό μοντέλο συντηρητικής αναδιάρθρωσης. Οι εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις συνοδεύονται από μια μεγάλη τομή στη διοικητική δομή της εκπαίδευσης ώστε να προωθηθεί το σχολείο της αγοράς. Θέλουν να γίνει μακρινή ανάμνηση το σχολείο της γειτονιάς που χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και τη θέση του να πάρει το σχολείο που αναζητά και εξασφαλίζει το ίδιο τη χρηματοδότησή του είτε από τους γονείς, είτε από τους χορηγούς, είτε και από τους δύο.
Οργανώνουν ένα συγκεντρωτικό με ασφυκτικό έλεγχο μηχανισμό ώστε τίποτα να μην ξεφεύγει από τις βασικές κρατικές επιταγές. Οι υπερεξουσίες στο διευθυντή και η ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτων του συλλόγου διδασκόντων, η χρηματοδότηση των σχολείων με βάση την αυτοαξιολόγηση-κατηγοριοποίηση, η κατάργηση του ΟΣΚ, του ΟΕΔΒ και του δωρεάν βιβλίου, το κουπόνι του μαθητή, οι συνεχείς μειώσεις στην επιχορήγηση των σχολικών επιτροπών και τελικά ο Καλλικράτης της εκπαίδευσης, οδηγούν στη δημιουργία του «νέου σχολείου» που θα πρέπει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και στις ανάγκες της αγοράς για να υπάρξει.
ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ - ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Για την επίτευξη αυτής της πολιτικής συκοφαντείται και καταστέλλεται βίαια κάθε απόπειρα απάντησης τους εργατικού και λαϊκού κινήματος, κάθε κίνηση απειθαρχίας και ανυπακοής. Στην Κερατέα οι κάτοικοι ζουν τη κατοχή των αστυνομικών μονάδων του ΔΝΤ, ενώ μετατράπηκε σε ποινικό αδίκημα η άρνηση πληρωμής εισιτηρίου ή διοδίων! Είναι έκδηλος ο φόβος των κυβερνώντων για το κύμα της οργής των εργαζόμενων.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΝ
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ΠΑΣΚ - ΔΑΚΕ σε ΑΔΕΔΥ, ΔΟΕ και ΓΣΕΕ σαμποτάρει φανερά κάθε απόπειρα δημιουργίας διακλαδικού μετώπου ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε - ΔΝΤ. Στηρίζουν όλα τα καπιταλιστικά ιδεολογήματα: «ανταγωνιστικότητα, αποτελεσματικότητα, ανάπτυξη, εργασιακή ειρήνη». Αποδέχονται τη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου αρκεί αυτό να γίνει ….ελεγχόμενα.
Γι’ αυτό και στη ΓΣΣΕ, ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ, αποδέχτηκαν τις επιχειρησιακές συμβάσεις αντί των συλλογικών.
Γι’ αυτό σε ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και ΑΔΕΔΥ οι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ αναμασούν ακόμα τα φληναφήματα περί νέου ενιαίου «δίκαιου» μισθολογίου. Επί χρόνια λοιδορούσαν τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε σημείο που αφαίρεσαν το αίτημα αυτό από κάθε διεκδικητικό πλαίσιο. Σήμερα αποδέχονται μέσω του ενιαίου μισθολογίου και την ταπείνωση των μισθών αλλά και την χειραγώγηση – πειθάρχηση των εργαζόμενων στο δημόσιο αφού το μνημόνιο προβλέπει σύνδεση μισθού – απόδοσης στο νέο μισθολόγιο.
Ταυτόχρονα ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ δρουν παρελκυστικά σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και συνεργατικά προς την κυβέρνηση. Τη στιγμή που κρίνεται το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης συμμετέχουν στο «διάλογο» του Υπουργείου και του ΕΣΥΠ. Αποφασίζουν την απεργία 22-23 χωρίς πρόταση στις Γενικές Συνελεύσεις για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με μορφές διάρκειας. Από κοντά και το ΠΑΜΕ που αναπαράγει στο εσωτερικό του μια κομματική πειθαρχία και γραφειοκρατία, που δε χωρά κανέναν άλλο και που αρνείται να βρεθεί στον ίδιο δρόμο με τους απεργούς!
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Δε θα επιτρέψουμε την εκπλήρωση του συμβολαίου θανάτου της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, κάθε άλλης κοινωνικής υπηρεσίας αλλά και της ίδιας μας της ζωής μας. Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε όλα όσα σχεδιάζουν.
Με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και Γενικές Συνελεύσεις σε σχολεία, γειτονιές και χώρους δουλειάς να συγκροτήσουμε το διακλαδικό μέτωπο εργαζόμενων που με μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες θα ανατρέψουμε την κυβέρνηση του μνημονίου και όλους τους επίδοξους διαχειριστές αυτής της πολιτικής.
Με οριζόντιο συντονισμό εργαζομένων και σωματείων υλοποιούμε πρόγραμμα δράσεων απειθαρχίας και ανυπακοής σε κάθε τόπο και γειτονιά. Στηρίζουμε – συμμετέχουμε σε κάθε κίνηση ανυπακοής: μη πληρωμές εισιτηρίων – διοδίων κ.τ.λ.. Προχωράμε σε κοινές Γενικές Συνελεύσεις μαζί με γονείς και εργαζόμενους άλλων σωματείων για να καθορίσουμε την κοινή δράση μας το επόμενο διάστημα.
Προχωράμε σε Γενικές Συνελεύσεις με στόχο την κλιμάκωση του αγώνα, με απεργία διαρκείας με επανα-λαμβανόμενες μορφές. Μιας απεργίας που θα υπερβαίνει τα κλαδικά και θα έχει διακλαδικά – πανεργατικά χαρακτηριστικά.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ :
Ενάντια στο σχολείο της αγοράς, της υποχρηματοδότησης, του αντιεκπαιδευτικού ν.3848/2010 -των συγχωνεύ-σεων – καταργήσεων, της αυτοαξιολόγησης – κατηγοριοποίησης, των 800 σχολείων της παιδικής υπερεργασίας, των ταξικών φραγμών, της ιδιωτικοποίησης της ειδικής αγωγής, της κατάργησης της μετεκπαίδευσης, της κατάργησης ΟΣΚ– ΟΑΕΔΒ, των ΕΣΠΑ και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
ΕΝΙΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ-ΔΙΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
•    Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία  στο 15% του Γ.Κ.Π.
•    Καμία κατάργηση-συγχώνευση σχολείων, τμημάτων και μετακίνηση μαθητών σε άλλα σχολεία
•    20 μαθητές ανά τμήμα στα δημοτικά και ως 15 στα νηπιαγωγεία, στις Α’, Β’ τάξεις και στα μειονοτικά σχολεία.
•    Να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός ν.3848.
•    Μόνιμους μαζικούς διορισμούς χιλιάδων εκπαιδευτικών (και βοηθητικού προσωπικού) σε όλες τις θέσεις ώστε να καλυφθούν ΤΩΡΑ οι πραγματικές ανάγκες.
•    Ενίσχυση των δημόσιων δομών της ειδικής αγωγής. Τώρα τμήμα ένταξης σε κάθε σχολείο
•    Δίχρονη μετεκπαίδευση. Όχι στην επιμόρφωση – συμμόρφωση.
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΤΩΡΑ:
•    Παύση πληρωμών του  χρέους – μη αναγνώριση του χρέους τώρα – Έξοδο από Ε.Ε-ΟΝΕ - Εθνικοποίηση και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών.
•    Πρώτος μισθός 1400 ευρώ καθαρά – αφορολόγητα για κάθε εργαζόμενο
•    Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση
•    Κατάργηση του ΦΠΑ  και των διάφορων ΕΦΚ (καύσιμα, ρεύμα) – Φορολογία 45% των κερδών – Φορολογία εκκλησίας – πάγωμα και δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών
•    Παιδεία – Υγεία - Μεταφορές – Ενέργεια κοινωνικά αγαθά δημόσια και δωρεάν για όλο το λαό.
•    Πλήρης δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλο το λαό
•    Καθολικό – δημόσιο - κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, όχι επαγγελματικό-ανταποδοτικό. Να αποσυρθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που καταργούν την κοινωνική ασφάλιση. Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55.

Επίθεση ασφαλιτών σε δασκάλους!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

             Π.Ε. ΑΙΓΑΛΕΩ                                                           25/1/2011

Προς: Τα μέλη του Συλλόγου

           Το Δ.Σ. της ΔΟΕ

           Τα ΜΜΕ

                                                              ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΤΣΕΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΕ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

Την Τρίτη 25/1/2011 επισκέφτηκε το συγκρότημα των ειδικών σχολείων στο Αιγάλεω, μετά από πρόσκληση του Δημάρχου, η υπουργός Λούκα Κατσέλη για να μοιράσει τετράδια και παιχνίδια στους μαθητές. Από τη στιγμή που το πληροφορηθήκαμε εκφράσαμε την αντίθεσή μας και αποφασίσαμε να οργανώσουμε παράσταση διαμαρτυρίας.

Θεωρούμε πως είναι τουλάχιστον προκλητικό η Υπουργός της Τρόικα και του ΔΝΤ την εποχή των περικοπών στη χρηματοδότηση των σχολείων και όταν 200 χιλιάδες παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι εκτός εκπαίδευσης να επισκέπτεται ένα σχολείο που έχει τεράστια προβλήματα με ελλείψεις βοηθητικού προσωπικού και υποδομής για να μοιράσει «χάντρες» και «καθρεφτάκια». Η ειδικά αγωγή δεν έχει ανάγκη από «δωράκια» αλλά από ουσιαστική χρηματοδότηση.

Υλοποιώντας την απόφαση του ΔΣ βρεθήκαμε στο χώρο του σχολείου με πανό για να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας. Η διαμαρτυρία ήταν προσεκτική και πραγματοποιήθηκε για ελάχιστο χρόνο και στον προθάλαμο του σχολείου για μα μην δημιουργηθεί πρόβλημα στα παιδιά.

Η συνέχεια γράφτηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου όπου είχε στηθεί ένα σώου με ομιλίες του Δημάρχου, της Αντιδημάρχου και της Υπουργού για το πόσο καλή και ευαίσθητη είναι η Υπουργός και η πολιτική της κυβέρνησης.

Όταν τέλειωσαν οι ομιλίες εκπρόσωποι του συλλόγου μας, ζήτησαν να πάρει για λίγο το λόγο και ο Πρόεδρος του Συλλόγου, για να δεχτούν ξαφνικά και χωρίς λόγο επίθεση από αστυνομικούς με πολιτικά μέσα στην αίθουσα και μπροστά στα παιδιά.

Καταγγέλλουμε:

Ø    Την επίθεση και τον προπηλακισμό από ασφαλίτες μέσα στο χώρο του σχολείου που δέχτηκαν οι εκπρόσωποι μας Σάμιος Παναγιώτης πρόεδρος του Συλλόγου και  Βαϊνάς Παντελής μέλος του ΔΣ και Αιρετός στο Γ΄ΠΥΣΠΕ.

Ø    Το απαράδεκτο σώου «τύπου Φρειδερίκης» που στήθηκε από το Δήμο του Αιγάλεω και την Υπουργό και μετέτρεψε τους μαθητές των ειδικών σχολείων σε χειροκροτητές της κυβερνητικής πολιτικής.

Ζητάμε από το Δ.Σ. της ΔΟΕ να πάρει θέση και δηλώνουμε πως οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης του ΔΝΤ θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους. 

Παρέμβαση στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες:

 “οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες”

Δυναμική παρέμβαση από επιτροπή αγώνα εκπαιδευτικών και φοιτητών έγινε την Κυριακή 30.1.2011 στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες. Δεν έμειναν έξω από το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης η πραγματικότητα της εκπαίδευσης, η επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών. Και προς απογοήτευση των στελεχών που διαχειρίζονται την πολιτική αυτή, δεν έμεινε έξω και το μήνυμα του αγώνα, το κάλεσμα για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο αντίστασης και ανατροπής. Ελπιδοφόρο σημάδι το χειροκρότημα των περισσότερων στην αίθουσα, ειδικά των μαθητών, αφού διαβάστηκε το κείμενο που ακολουθεί από το βήμα της αίθουσας:

Ζητούμε συγνώμη για την αγενή μας- ίσως- παρέμβαση.

Είμαστε εκπαιδευτικοί της α΄θμιας και β΄θμιας εκπαίδευσης, καθώς και φοιτητές. Οργανώνουμε αυτή τη διαμαρτυρία ενάντια σε μια εκπαιδευτική πολιτική που σήμερα έχει ως στόχο τη συνολική αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Θεωρούμε πως οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες με στόχο την υπεράσπιση του μορφωτικού και κάθε κοινωνικού αγαθού. Γιατί οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που θα δικαιώσουν την προσφορά στα γράμματα και την παιδεία πνευματικών ανθρώπων του παρελθόντος, οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που οφείλουν να υπερασπιστούν κατακτήσεις δεκαετιών. Γιατί σήμερα υπάρχει κίνδυνος να χαθεί το δημόσιο σχολείο όπως το ξέραμε τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις συνταγές της τρόικας, επιδιώκει σαρωτικού χαρακτήρα αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις με στόχο την περικοπή των δαπανών για την εκπαίδευση, την προώθηση του σχολείου της αγοράς και τελικά, τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Σ’ αυτά τα πλαίσια προχωρά στην υλοποίηση εκτεταμένων συγχωνεύσεων δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων σε όλη τη χώρα.

Τα παιδαγωγικά κριτήρια που θέτει ως γνώμονα για τις συγχωνεύσεις το Υπουργείο είναι αστεία: πόσο παιδαγωγικό είναι να μετακινούνται τα παιδιά σαν τσουβάλια κάθε μέρα δέκα και είκοσι χιλιόμετρα, πόσο παιδαγωγικό είναι να εφαρμόζονται οι διαβόητες «καινοτόμες δράσεις» σε τάξεις των τριάντα μαθητών, πόσο παιδαγωγικό είναι να διαμορφώνονται σχολικές μονάδες-μαμούθ όπου οι παιδαγωγικές σχέσεις καταρρακώνονται;

Το μοντέλο που πάνε να εφαρμόσουνε έχει εφαρμοστεί με τεράστια αποτυχία στις αγγλοσαξονικές χώρες εδώ και δεκαετίες. Αποτέλεσμα σήμερα αυτού του μοντέλου, των «πολυδύναμων» σχολικών μονάδων, είναι ένα απρόσωπο και χαοτικό σχολικό περιβάλλον, η διάλυση των παιδαγωγικών σχέσεων μαθητών-εκπαιδευτικών, η αποσταθεροποίηση της ένταξης και της ομαλής μαθησιακής πορείας, ιδιαίτερα των νεοεισερχόμενων μαθητών στο δημοτικό σχολείο.

Με άλλα λόγια, αν κλείσουν τα σχολεία η μαθητική διαρροή θα αυξηθεί ραγδαία και μάλιστα από πιο μικρή ηλικία. Κι ακόμα τα χωριά θα ρημάξουν, αφού το σχολείο είναι ο ζωντανότερος πολιτιστικός οργανισμός μιας περιοχής.

Επιπλέον, οι αλλαγές αυτές θα συνδεθούν με τις αλλαγές στην αυτοδιοίκηση με τον Καλλικράτη: το κράτος αποσύρεται από τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και οι καταχρεωμένοι δήμοι, στους οποίους θα παραχωρηθεί η ευθύνη της λειτουργίας των σχολείων, θα πρέπει να βρουν χρήματα να τα λειτουργήσουν. Πού θα τα βρουν; Από ιδιώτες, οι οποίοι ήδη έχουν σπεύσει να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα σχολεία με διάφορα προς το παρόν ανταλλάγματα, πατώντας πάνω στην ανικανότητα και την αδιαφορία του κράτους.

Να είμαστε καθαροί: δεν υπερασπιζόμαστε την παιδεία έτσι όπως είναι σήμερα. Η εκπαίδευση εδώ και δεκαετίες είχε πάψει να είναι δημόσια και δωρεάν. Στο βαθμό όμως που προχωρήσουν όλες αυτές οι αλλαγές, θα διαλυθεί εντελώς. Γιατί με τη νέα αντίληψη της εποχής του Δ.Ν.Τ. τα σχολεία αντιμετωπίζονται ως «προβληματικές επιχειρήσεις». Επικρατεί η λογική των οικονομικών δεικτών του κέρδους και της ζημίας.

Εμείς όμως δεν θα πρέπει να μπαίνουμε σε μια τέτοια λογική. Για εμάς ζημιά είναι το σχολείο που κλείνει, το σχολείο που απορρίπτει, το σχολείο που διώχνει τους μαθητές του, το σχολείο που απαξιώνει τους δασκάλους του, το σχολείο που συνθλίβει τη γνώση εις βάρος της δεξιότητας, το φτηνό, αγοραίο, αυταρχικό σχολείο που ονειρεύονται οι κρατούντες.

Τα σχολεία έχουν ανάγκη από περισσότερα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από πορίσματα επιτροπών «σοφών αξιολογητών» που λυμαίνονται εκατομμύρια ευρώ…

Καταγγέλλουμε ότι το υπουργείο θέλει να επιβάλει τις καταργήσεις χωρίς κανέναν διάλογο: στις 14 Γενάρη, ημέρα διαμαρτυρίας ενάντια στις συγχωνεύσεις, η εκπαιδευτική εξουσία απουσίαζε επιδεικτικά στην Αθήνα και αρνήθηκε να συζητήσει ουσιαστικά με τους εκπαιδευτικούς. Το Υπουργείο έθεσε σε διαβούλευση την πρότασή του μόλις για ένα Σαββατοκύριακο. Επιπλέον, την Παρασκευή το απόγευμα κληθήκαμε να δώσουμε τις προτάσεις μας για τις συγχωνεύσεις ως ΕΛΜΕ με χρονικό περιθώριο ως την ίδια ημέρα το βράδυ… Αν μη τι άλλο η στάση της εκπαιδευτικής εξουσίας είναι απαράδεκτη.

Τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κυβερνητικής επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, ώστε στο όνομα της κρίσης να κατεδαφιστούν εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες. Σήμερα χρειάζεται μια νέα ανάταση του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος, χρειάζεται να οργανωθούν αγώνες με αποφασιστικότητα, σχέδιο, διάρκεια και προοπτική για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.

Να υπερασπιστούμε το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, να αντισταθούμε στα σχέδια για γειτονιές και χωριά χωρίς σχολεία και παιδικούς σταθμούς, για πόλεις με διαλυμένα νοσοκομεία και «πολυδύναμα»-υποβαθμισμένα σχολικά κέντρα.

Να ξεπεράσουμε λογικές ανταγωνισμού και επιβίωσης της κάθε σχολικής μονάδας, να μην πιστέψουμε τις διαβεβαιώσεις «αρμοδίων» παραγόντων ότι το τάδε ή το δείνα σχολείο θα τη γλιτώσει. Κανείς δεν θα τη γλιτώσει αν κλείσει ο διπλανός του.

Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει γονείς – μαθητές – εργαζόμενοι – τοπικές κοινωνίες να οργανώσουμε κίνημα αντίστασης και ανατροπής της πολιτικής αυτής που κλείνει σχολεία και νοσοκομεία, που κλείνει κοινωνικές υπηρεσίες για να χαρίζει κέρδη στις τράπεζες και στο κεφάλαιο.

Κι όσοι παπαγαλίζουν για μονοδρόμους και μας λένε ότι, όσο κι αν αντιδρούμε στις δήθεν «φωτισμένες» μεταρρυθμίσεις τους, δεν έχουμε στον ήλιο μοίρα, ο ίδιος ο ήλιος τούς διαψεύδει: ο ήλιος που θέρμανε την Τύνιδα, το Κάιρο, το Αλγέρι, ανυπομονεί να έρθει και προς τα εδώ.

Ευχαριστούμε για την ανοχή σας.