ψήφισμα συλλόγου για τις διώξεις συντρόφων για τα γεγονότα της παρέλασης της 28ης στη Θεσ/νίκη

 Μετά από πρόταση της ριζοσπαστικής ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ πέρασε ομόφωνα από το ΔΣ του Συλλόγου το παρακάτω ψήφισμα:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ   ΕΚΠ/ΚΩΝ  Π.Ε. Λέσβου

«Μίλτος Κουντουράς»

Μυτιλήνη 28/11/2011

Προς: ΔΟΕ, τα μέλη του Συλλόγου μας, συλλόγους εκπαιδευτικών

Η ποινικοποίηση της λαϊκής «παρέλασης»  στη Θεσσαλονίκη δε θα περάσει

Να σταματήσουν αμέσως οι διώξεις

Στις 28 του Οκτώβρη οι εργαζόμενοι και η νεολαία στη Θεσσαλονίκη, όπως και σ’ όλη την Ελλάδα, βρέθηκαν στην παρέλαση  διαδηλώνοντας το δικό τους «ΟΧΙ» στη νέα οικονομική εξαθλίωση και λεηλασία, στην οικονομική δικτατορία των αγορών.

Με αυθόρμητη συμμετοχή  χιλιάδων διαδηλωτών εξέφρασαν την οργή και την αγανάκτηση της εργαζόμενης πλειοψηφίας για την εφαρμογή της πολιτικής των μνημονίων, που εξαθλιώνει τους μισθωτούς, καταστρέφει τους επαγγελματίες, στερεί τη νεολαία από κάθε προοπτική εργασίας, εκποιεί το δημόσιο πλούτο που παρήγαγαν οι εργαζόμενοι με τη  δουλειά και τον ιδρώτα τους, δημιουργεί μια πρωτοφανέρωτη ανεργία, επιβάλλει την εποπτεία και την οικονομική δικτατορία.

Κι όμως! Παραμονές του Πολυτεχνείου η κυβέρνηση έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Σχημάτισε  δικογραφία σε βάρος διαδηλωτών τους οποίους στοχοποίησε η ασφάλεια από φωτογραφικό υλικό μέσα σε χιλιάδες διαδηλωτές της Θεσσαλονίκης, όπου μια απίστευτη λαοθάλασσα μετέτρεψε την παρέλαση σε μια μεγαλειώδη παρέλαση του λαού! Ανάμεσά τους και οι συνάδελφοί μας εκπαιδευτικοί, Θανάσης Αγαπητός, και Ηλίας Σμήλιος, γνωστοί στην εκπαιδευτική κοινότητα για το αγωνιστικό ήθος τους και την πολύχρονη και συνεπή παρουσία τους στους αγώνες του εκπαιδευτικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος.

Θεωρούμε απαράδεκτη, τρομοκρατική και καταχρηστική την προσπάθεια ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και άσκησης ποινικής δίωξης απέναντι σε αγωνιστές των κοινωνικών κινημάτων, που έχουν τοποθετηθεί στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, για τη συμμετοχή τους στη μαζική λαϊκή διαμαρτυρία – παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Οι διαδηλωτές της 28ης του Οκτώβρη στη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα εξέφρασαν την κοινωνική πλειοψηφία που αγωνίζεται σήμερα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία διατρανώνοντας  ένα δυνατό «Όχι» στα μνημόνια, στην τρόικα, στη δικτατορία των τραπεζών και των αγορών. Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στις παρελάσεις ήταν η συνέχεια των μεγάλων απεργιακών αγώνων του Οκτωβρίου, των καταλήψεων των υπουργείων και της 48ωρης πανεργατικής κορύφωσης της 19ης και  20ης Οκτώβρη, όπου ένα εκατομμύριο διαδηλωτές σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας απαίτησαν την  ανατροπή συνολικά της επιδρομής του κεφαλαίου και κάθε κυβέρνησης, που την υλοποιεί.

Η στοχοποίηση και απαγγελία κατηγοριών ενάντια σε διαδηλωτές, που πήραν μέρος στην παλλαϊκή διαμαρτυρία της 28ης Οκτώβρη στην Θεσσαλονίκη, αποτελεί πρόκληση για τα δημοκρατικά δικαιώματα και αισθήματα του λαού μας.

Η συγκυβέρνηση αυταπατάται, αν θεωρεί πως θα ανακαλύψει «υποκινητές» και «δράστες» στα πρόσωπα συγκεκριμένων αγωνιστών. Την υπογραφή της στις μαζικότατες και αποφασιστικές διαδηλώσεις, που συγκλόνισαν όλη την Ελλάδα στις 28 του Οκτώβρη, την έχει βάλει η συντριπτική αγωνιζόμενη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ζητάμε να σταματήσουν αμέσως οι διώξεις    Ο μαχόμενος λαός δε δικάζεται .  Οι κοινωνικοί αγώνες δεν ποινικοποιούνται

Για την ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

   ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2012
Η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, με επικεφαλής έναν τραπεζίτη,
δεν δικαιούται να καταρτίζει προϋπολογισμό
ΑΠΕΡΓΙΑ  1  ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Ξεσηκωμός παντού για  να μην ψηφιστεί ο προϋπολογισμός της κοινωνικής βαρβαρότητας.
Για να διώξουμε Συγκυβέρνηση-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

Κοινωνική λεηλασία
Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, ο προϋπολογισμός του μαύρου μετώπου εξουσίας,  οδηγεί κάτω ακόμα και από τα έσχατα όρια επιβίωσης σημαντικά τμήματα της κοινωνίας και στη φτώχεια την πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας. Στο όνομα της εξυπηρέτησης των κάθε είδους απεχθών δανειακών συμβάσεων ένας ληστρικός προϋπολογισμός  περιγράφει την τακτική για την εξασφάλιση των κερδών του κεφαλαίου την επόμενη χρονιά. Από κοντά τα εξαπτέρυγα των ΜΜΕ που υπερθεματίζουν και τρομοκρατούν με ψευτιές ολκής περί αδυναμίας πληρωμής μισθών και συντάξεων και ο ΣΕΒ και οι λοιπές εργοδοτικές οργανώσεις που βλέπουν περιχαρείς τις διαρθρωτικές αλλαγές που χαμηλώνουν έως εξαφάνισης το κόστος εργασίας.
Χρέος και έλλειμμα δεν είναι δικά μας : Ένα απλό μάθημα πολιτικής οικονομίας
Ως δημοσιονομικούς στόχους η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου εξουσίας τη μείωση του ελλείμματος και την «μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους». Για αυτό το σκοπό «οφείλουν» οι εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες….Ποιου χρέους και ελλείμματος όμως; Πως αυτό δημιουργείται και αυγαταίνει; Λίγα νούμερα είναι απαραίτητα γιατί φωτίζουν τον κυκεώνα της κλοπής του πλούτου που εμείς όλοι παράγουμε:
Έσοδα ΓΚΠ: 56δις ευρώ (παρά την προκλητική φοροασυλία των κερδών, την φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων και τις διάφορες άλλες φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν)
Πρωτογενή έξοδα ΓΚΠ : 49δις ευρώ (τα οποία περιλαμβάνουν το μισθολογικό, λειτουργικό και επενδυτικό κόστος του δημόσιου τομέα, όσα πραγματικά χρειάζεται το δημόσιο για να λειτουργήσει αλλά και τις χαρισματικές επιδοτήσεις των αναπτυξιακών νόμων).
Όπως φαίνεται από τα παραπάνω δύο μεγέθη ο προϋπολογισμός είναι πλεονασματικός! Τι τον κάνει ελλειμματικό τότε;  Και βλέπουμε παρακάτω:
Έξοδα κατάπτωσης εγγυήσεων, εξοπλιστικών προγραμμάτων και τόκοι παλαιών δανείων 16 δις! Τα έξοδα έγιναν τώρα 65 δις (49+16) και υπάρχει έλλειμμα για να εξυπηρετηθούν οι πιστωτές, για να πληρωθούν τα φέσια των ιδιωτικών επιχειρήσεων για τις οποίες είχε εγγυηθεί το ελληνικό δημόσιο και για τα νέα όπλα! Προφανώς το έλλειμμα δεν δημιουργείται από τους μισθούς, τις συντάξεις και τις λοιπές κοινωνικές δαπάνες…
Άλλα έξοδα: Η νέα άμεση χρηματοδότηση με 30 δις ευρώ των τραπεζών και η λήξη παλαιών δανείων 75 δις Τα χρήματα αυτά (105δις) θα βρεθούν με της νέα δανειακή σύμβαση (106δις τυχαίο;) και θα προστεθούν στο χρέος…
Ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν κάθε χρόνο είτε με άμεσες επιδοτήσεις του κεφαλαίου είτε με φοροαπαλλαγές, με «αναπτυξιακούς νόμους», με «επενδύσεις» του στυλ «Ολυμπιάδας» κ.τ.λ.
Θυσίες λοιπόν εμείς για απαλλαγές φόρων και εισφορών των επιχειρήσεων, για θαλασσοδάνεια των αναπτυξιακών νόμων και των εγγυήσεων του δημοσίου που εκπίπτουν και περνούν στο χρέος. Θυσίες για να χρηματοδοτούνται αφειδώς και κάθε χρόνο οι τράπεζες….

Αλλά ούτε και θα μειωθεί….(άνθρακες ο «θησαυρός» του κουρέματος!!)
Και έστω οι εργαζόμενοι να θυσιάσουν κάτι στην προοπτική μιας άσπρης μέρας αλλά ανερυθρίαστα στο κείμενο του προϋπολογισμού μας λένε πως όσα περιγράψαμε παραπάνω θα επαναληφθούν σταθερά στα επόμενα χρόνια και μάλιστα σε ήδη επιδεινούμενες συνθήκες. Αφού παρουσιάζουν τη νέα δανειακή σύμβαση ούτε λίγο ούτε πολύ ως εθνική επιτυχία και το κούρεμα ως «λύση για το χρέος» αποκαλύπτουν μετά την πραγματική αλήθεια:
α) Πως τα επόμενα 5 χρόνια λήγουν δάνεια συνολικού ύψους 205 δις €
β) Πως η νέα δανειακή σύμβαση δεν «κουρεύει» τα δάνεια των ξένων κρατών και τραπεζών. Το «κούρεμα» αφορά μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία (από 26 δις περιουσία σε 13 δις) και  τα ομόλογά των ελληνικών τραπεζών κατά 25 δις (από 50 δις σε 25 δις). Όμως το πραγματικό κούρεμα υφίσταται μόνο στα ασφαλιστικά ταμεία αφού από τα 130δις της νέας  δανειακής σύμβασης τα 30 δις πηγαίνουν στις τράπεζες για την «εθελοντική» συμμετοχή στο πρόγραμμα και για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης τους (και αυτόματα σαν δανεικά ξαναγίνονται χρέος!)
γ) Πως το περίφημο κούρεμα 50% μειώνει το χρέος μόνο κατά 47δις σε σύνολο 365 δις ενώ «επενδύει» στην νέα γιγάντωσή του τα επόμενα χρόνια αφού στην ουσία η «μείωση» είναι αγορά των ομολόγων του χρέους με νέα δανεικά!
Όπως είναι ορατό οι «σωτήριοι» μηχανισμοί δεν είναι κάτι άλλο από καθαρή τοκογλυφία: Μας δουλεύουν κανονικά ενώ ξέρουν θα δανειστούν εκ νέου εκατοντάδες δις ευρώ για να αποπληρώσουν παλαιά δάνεια που λήγουν. Για αυτό τώρα το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης με μεγάλη λύσσα έχει πέσει σύσσωμο να ψηφίσει την νέα απεχθή δανειακή σύμβαση που «κουρεύει» τους μισθούς, τις συντάξεις, τα ασφαλιστικά ταμεία, αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, αυξάνει τις εισφορές και τα χρόνια δουλειάς ώστε να μεσολαβήσει ένα νέο διάστημα «ηρεμίας» πριν τον επόμενο γύρο λεηλασίας (την εποχή της 7ης δόσης….)
Το χρέος το χρειάζονται στην πραγματικότητα και για αυτό παρά τις εξαγγελίες δε θέλουν και δε θα το εξαλείψουν: είναι δομικό στοιχείο λειτουργίας του καπιταλισμού σαν εργαλείο τρομοκράτησης του λαού και κλοπής πλούτου από αυτόν.

Προϋπολογισμός της καπιταλιστικής κρίσης
Όταν καταρρέουν τα μυθεύματα περί προσπάθειας αποπληρωμής του χρέους αναδεικνύονται οι πραγματικοί στόχοι. Στις σελίδες του προϋπολογισμού συχνά αναφέρονται και οι «ποιοτικοί» του στόχοι: η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, η ανταποδοτικότητα των δημοσίων υπηρεσιών. Δηλαδή με άλλα λόγια η μείωση του κόστους εργασίας και η ανεργία, τα νέα δωράκια στο κεφάλαιο για την ανάπτυξη (τη δική του), η εκχώρηση δημοσίων υπηρεσιών προς εκμετάλλευση… Στόχος τόσο του προγράμματος Σταθερότητας της Ε.Ε και της συνθήκης του ευρώ όσο και των επιμέρους σχεδιασμών/συνθηκών/συμβάσεων κ.τ.λ σε εθνικό επίπεδο σε όλες τις χώρες της Ε.Ε είναι η βίαια, θεσμική και μόνιμη μεταφορά μέρος του παραγόμενου πλούτου από τους εργαζόμενους στους εργοδότες για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης.  Στόχος τους είναι η διαρκής και μόνιμη χρεοκοπία των αναγκών και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και η μόνιμη και διαρκής κερδοφορία του κεφαλαίου.  Σε όλη την Ευρώπη το σκηνικό θυμίζει πλέον Ελλάδα και με τα ίδια ψευδοεπιχειρήματα!

Προϋπολογισμός φορομπηξίας στους εργαζόμενους:
Σαν φορομπηχτική βδέλλα ο προϋπολογισμός του 2012 αυξάνει κάθε φορολογία φυσικών προσώπων Χαρακτηριστικά τα έσοδα από άμεσους φόρους εισοδήματος και κατοικιών αυξάνονται κατά 5δις ευρώ περίπου (+29%!!!) και ομολογείται πως η αύξηση αυτή οφείλεται σε μη επιστροφές φόρου σε μισθωτούς το 2012 και στο τέλος ακινήτων μέσω ΔΕΗ. Αυξάνεται και η έμμεση φορολογία μέσω τελών κυκλοφορίας και ΕΦΚατανάλωσης στα καύσιμα ενώ προβλέπεται και νέα αύξηση της φορολογίας ακινήτων μέσω αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών προς τα πάνω. Σε λίγο η χρήση των αυτονόητων αγαθών κατοικίας, ενέργειας και αυτοκινήτου θα θεωρείται χλιδή ενώ ήδη θεωρείται υψηλόμισθος και προνομιούχος ο εργαζόμενος των 450 ευρώ το μήνα που πληρώνει φόρο εισοδήματος με το αφορολόγητο στις 5000 ευρώ…Μας δουλεύουν κανονικά!
Ο ΓΚΠ μειώνει εκ νέου τη φορολογία κερδών των επιχειρήσεων (των νομικών προσώπων). Τα έσοδα από φορολογία επιχειρήσεων μειώνονται κατά 22%! και είναι μόλις το 1/12 των φορολογικών εσόδων! (σελ 57-63 εισηγ.εκθεσης ΓΚΠ)

Φτώχεια μέχρι εξαθλίωσης: Κάθε κοινωνική ανάγκη στη γκιλοτίνα!
Ξανά τσεκούρι πέφτει σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες. Το μισθολογικό κόστος στο δημόσιο περιορίζεται κατά σχεδόν 1 δις ευρώ σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2011 λόγω του νέου μισθολογίου, ενώ μειώνονται οριακά τα ποσά για συντάξεις παρά τη μαζική συνταξιοδότηση εργαζόμενων τα προηγούμενα δύο χρόνια. Αυτό σημαίνει (και η εμπειρία το δείχνει) σοβαρή μείωση και των συντάξεων: χιλιάδες παραπάνω συνταξιούχοι δεν κοστίζουν επιπλέον τίποτα στον προϋπολογισμό.
Όλα μπαίνουν σε τροχιά κουρέματος: Τα ασφαλιστικά ταμεία -9% ενώ χάνουν με το «ευεργετικό» κούρεμα το 50% των αποθεματικών τους. Το κούρεμα απειλεί συντάξεις και περίθαλψη και όχι το δήθεν σπάταλο δημόσιο. Προετοιμάζεται η πλήρης κατάργηση της δημόσιας ασφάλισης (ίσως σαν διαρθρωτική αλλαγή προαπαιτούμενο της 7ης δόσης!) Παιδείας -3%, υγείας -6,5%, Εσωτερικών (διάφορες κοινωνικές υπηρεσίες) -21%, περιβάλλοντος -13%....Το Υπουργείο Καταστολής…+4.5%. Τα αντεργατικά μέτρα χρειάζονται και τον καταστατικό μηχανισμό για τη θωράκισή τους ενώ εμφανίζονται αυξημένες 8,8% και οι απροσδιόριστες «γενικές δαπάνες» των μυστικών κονδυλίων και των προμηθειών….
Όλα στο πούλημα: Δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, δημόσιες εταιρίες ύδρευσης, υπηρεσίες υγείας, ότι έχει απομείνει από την βιομηχανία ενέργειας και πρώτων υλών μαζί με τα δικαιώματα επεξεργασίας τους (πετρέλαιο και ορυκτά).
Οι αυτοδιοικήσεις του Καλλικράτη αναγκαστικά θα αυξήσουν τα δημοτικά τέλη για να λειτουργήσουν κέντρα υγείας και σχολεία αφού περικόπτεται μισό δις από την κρατική χρηματοδότηση στην ΤΑ (μαζί με την δραματική μείωση σε λειτουργικά έξοδα σε υγεία και παιδεία) ενώ ως λύση προτείνεται από το οικονομικό επιτελείο η προσφυγή των ΟΤΑ στις…αγορές(!) για σύναψη δανείων!

….σε λίγο θα σου πουν να πας να πολεμήσεις!
Μέσα στις περικοπές δύο μόνο τομείς αυξάνουν θεαματικά τις δαπάνες τους: Οι δαπάνες εξοπλισμών +66,7% και οι δαπάνες του ΝΑΤΟ +22%. Αυτό δείχνει και τη διάθεση του ελληνικού κεφαλαίου να συμμετέχει ενεργά στις αστυνομικές επιχειρήσεις τρομοκρατίας ενάντια σε λαούς της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και το ρόλο του νέου Δόγματος του ΝΑΤΟ για την καταστολή κοινωνικών κινημάτων. Άλλωστε εδώ και 1 μήνα στη Λάρισα στρατωνίζεται (με δικά μας έξοδα!) η ειδική μονάδα καταστολής διαδηλώσεων της ΕΕ μεγέθους μεραρχίας που είναι στρατιωτική μονάδα και εισήλθε ως «τοποτηρητής» της χούντας των αγορών από την Ηγουμενίτσα με όλο το μηχανοκίνητο εξοπλισμό της.

Η εκπαίδευση στη μέγγενη των αγορών
Η εκπαίδευση δε θα μπορούσε να μη συμμετέχει στην γκιλοτίνα  των περικοπών. Από 6,268 δις το 2011 σε 5,733 δις το 2012 με 400εκ μείωση του κονδυλίου μισθών/συντάξεων.
Καμιά πρόσληψη (μηδενικό και ανύπαρκτο το σχετικό κονδύλι).Οι σχετικοί κωδικοί μισθών ανά κατηγορία εκπαιδευτικών που αναφέρονταν αναλυτικά παλαιότερα έχουν απαλειφθεί στον φετινό…Κανένα νέο σχολείο το 2012 με στρογγυλό μηδενικό στις δαπάνες για ανέγερση νέων κτιρίων και αγορά ακινήτων (οικοπέδων δηλαδή) στον τακτικό προϋπολογισμό του ΥΠΔΒΜΘ… Με τον ΟΣΚ υπό διαδικασία ξεπουλήματος να παίρνει ως επιχορήγηση το «ιλιγγιώδες» ποσό των..20εκ ευρώ (συγκριτικά 30εκ/2011 – 170εκ/2010) που δεν επαρκεί ούτε για τη συντήρηση των υπαρχόντων υποδομών όχι για να φτιάξει νέα σχολεία….100 εκ. € λιγότερα για λειτουργικές δαπάνες από τις ήδη μειωμένες κατά 2/3 του 2011. Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση τα χρήματα που προορίζονται για τις λειτουργικές δαπάνες μειώνονται κατά 80% και από 17,2 εκ.€ πέρσι γίνονται 2,9 εκ.€ για το 2012. Αυτό σε  συνδυασμό  με το νέο σχολείο της αγοράς, τους καλλικρατικούς δήμους, την περικοπή 500 εκ. € από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις και το νέο ρόλο του διευθυντή manager μας οδηγεί άμεσα σε  σχολεία που καταδικάζονται στην φτώχεια. Σε σχολεία που θα κληθούν οι γονείς να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη και δήμοι που θα επιβάλλουν νέους εξοντωτικούς φόρους για έσοδα. Και από κοντά ο διευθυντής –manager που θα αναζητά χορηγούς και ιδιώτες για να λειτουργήσουν τα σχολεία , για το πετρέλαιο, για το φωτοτυπικό χαρτί, για το ρεύμα, το τηλέφωνο, για τα αναλώσιμα,κλπ. Φαινόμενο που ήδη συμβαίνει σε εκατοντάδες σχολεία. Ανταγωνιστικότητα και ανταποδοτικότητα δεν είπαμε;
Αλλά και  165 (400 αντί 565 το 2010) εκατομμύρια λιγότερα συνολικά στο ΠΔΕ σε σχέση με το 2011. Και που θα πάνε αυτά τα χρήματα; Μα σε «στοχευμένες δράσεις για τη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και τη διάχυση της γνώσης στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας!»…. Έτσι στήνουν το σχολείο της αγοράς.

ΝΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΤΗΣ ΘΗΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
Το τοπίο που έχει περιγραφεί μέχρι τώρα δεν έχει ηλιόλουστα σημεία…. Λιτότητα διαρκείας μέχρι εξοντώσεως είναι αυτό που μας τάζουν ώστε καλύτερες μέρες να έρθουν για τη χώρα των αστών, των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών. Η δική μας χώρα, η παγκόσμια χώρα των εργαζόμενων καταδικάζεται να ζήσει στο γκρίζο της μιζέριας και της ανασφάλειας.
Να γκρεμίσουμε τώρα τη χούντα των αγορών!
•    Να απαιτήσουμε τώρα την ανατροπή της κυβέρνησης Παπαδήμου και της πολιτικής της, της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με τη συμφωνία ΔΗΣΥ, κυβέρνησης των συμφερόντων του χρηματοπιστωτικού και λοιπού κεφαλαίου. Την ανατροπή και κάθε κυβέρνησης που θα αποπειραθεί να υλοποιήσει την ίδια η παρόμοια πολιτική.
•    Να απαιτήσουμε τη μη υπογραφή καμιάς νέας δανειακής σύμβασης και νέου μνημονίου και την ανατροπή όλων όσων έχουν υπογραφεί έως τώρα, κανένα «κούρεμα» των ασφαλιστικών μας ταμείων και κανενός μισθολογικού, εργασιακού ή ασφαλιστικού μας δικαιώματος αλλά αντίθετα τη διεύρυνσή τους.
•    Nα αρνηθούμε να πληρώσουμε όλα όσα μας χρεώνουν. Καμιά πληρωμή κανενός χαρατσιού!
•    Να απαιτήσουμε την παύση πληρωμών του χρέους – τη μη αναγνώριση του τώρα, σαν απάντηση στα αδιέξοδα που στήνουν γύρω μας.
•    Να (επανα)εθνικοποιηθούν τώρα οι τράπεζες και κρίσιμοι παραγωγικοί τομείς (ενέργεια, μεταφορές φυσικοί πόροι) υπό τον έλεγχο των εργαζόμενων.
•    Να απαιτήσουμε την έξοδο από Ε.Ε/ΟΝΕ-ευρώ.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ είναι ταξικοί υπέρμαχοι και διαχειριστές των καπιταλιστικών ιδεολογημάτων. ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ παντού συντάσσονται μαζί, συγκυβερνούν στη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις(ΔΟΕ)  και συναινούν στα ιδεολογήματα περί χρέους, αποδέχονται την ανάγκη μείωσης του κόστους εργασίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ελαστικοποίηση. Σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ υλοποιούν σχέδιο εκτόνωσης της οργής των εργαζόμενων για να κυριαρχήσει η απογοήτευση και η ήττα με επετειακές 24ώρες απεργίες χωρίς προοπτική κλιμάκωσης. Αρνούνται πεισματικά να συμμετέχουν στο ολοένα και μαζικότερο κίνημα ανυπακοής που αρνείται στην πράξη να πληρώσει τους νέους φόρους. Ουσιαστικά έχουν περάσει στον αντίποδα της ταξικής πάλης κάνοντας σαφές και στον πιο καλοπροαίρετο κριτή ότι αποτελούν πάντοτε την χρυσή εφεδρεία του συστήματος και της εκάστοτε κυβέρνησης, αποτελούν τον δούρειο ίππο τους εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Απέναντι στα σχέδιά τους το εργατικό κίνημα οφείλει ν’ αντιτάξει το δικό του σχέδιο σωτηρίας κι αντεπίθεσης των εργαζομένων.
Η πανεργατική απεργία στις 1 Δεκέμβρη να μη γίνει …μια ακόμη 24ωρη απεργία. Να προετοιμάσουμε απεργιακή εβδομάδα που θα περιλαμβάνει 3ήμερη ή πενθήμερη απεργιακή κινητοποίηση, και θα συνοδεύεται από συλλαλητήρια, και πολύμορφες δράσεις.  Απευθύνουμε την πρόταση αυτή και επιδιώκουμε να συντονιστούμε με ολόκληρο το εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις απεργιακής συμπόρευσης και με άλλους κλάδους και κυρίως με τους κλάδους που έχουν αγωνιστική παράδοση (καθηγητές, υγεία, ΟΤΑ) για την εκδήλωση πολιτικής απεργίας διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές. Μιας απεργίας που θα υπερβαίνει τα κλαδικά και θα έχει διακλαδικά – πανεργατικά χαρακτηριστικά. Την τελευταία ημέρα αυτής θα ακολουθήσει νέος γύρος Γ.Σ. για την εκτίμηση της απεργιακής πορείας. Η συνέχιση του απεργιακού αγώνα με επαναλαμβανόμενες μορφές, η έκταση και η ένταση αυτών των μορφών θα εξαρτηθούν από το βαθμό ανάπτυξης του εργατικού κινήματος, τη δυνατότητα συμπόρευσης με άλλους κλάδους και βέβαια την εκφρασμένη θέληση των εκπαιδευτικών στις Γενικές Συνελεύσεις.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, 6μ.μ.
στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου
(παλιά Νομαρχία)
συζητούμε-συγκροτούμε την
Επιτροπή  ΔΕΝ  ΠΛΗΡΩΝΩ !

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ- ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΙ ΟΧΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Σε μια χώρα που χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι βλέπουν το εισόδημα τους να μειώνεται (ή και να μηδενίζεται…), που βλέπουν το τσεκούρι της ανεργίας πάνω απ’ το κεφάλι τους (αν δεν τους έχει χτυπήσει ήδη…), που βλέπουν στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα στην υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση, την πρόνοια να αμφισβητούνται (όσα δεν έχουν ήδη καταργηθεί…). Σε ένα νησί σαν το δικό μας, που μαστίζεται από την ανεργία, που μαγαζιά κλείνουν, που πολλές οικογένειες ζουν πια στην απόλυτη φτώχεια και την εξαθλίωση…

Σήμερα μετά τον κεφαλικό φόρο-«έκτακτη εισφορά» που μας επέβαλαν το Σεπτέμβρη κι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αρνηθήκαμε να το πληρώσουμε στα πλαίσια ενός κινήματος πολιτικής ανυπακοής, μας καλούν να πληρώσουμε ένα νέο χαράτσι, το φόρο στην κατοικία με το «ειδικό τέλος ακινήτων», μέσω της Δ.Ε.Η. Νέο χαράτσι, το οποίο, πέραν του ότι είναι παράνομο, είναι πια αδύνατο να το πληρώσουν οι ήδη καταχρεωμένοι εργαζόμενοι, άνεργοι ή συνταξιούχοι.

Χθες, σήμερα, αύριο, κάθε μέρα ανακοινώνουν και νέα μέτρα όλο και πιο δυσβάσταχτα για το λαό! Για την πατρίδα, μας λένε… Πατρίδα για τα τσιράκια της Ε.Ε., του Δ.Ν.Τ., του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, που υποδύονται την κυβέρνηση (την προηγούμενη και την «εθνοσωτήρια» των ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ) είναι οι τραπεζίτες κι οι μεγαλοεργολάβοι. Όμως πατρίδα είμαστε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου που μας κλέβουν το ψωμί μέσα απ’ τα χέρια!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΤΟΥΣ!

ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ!

Καλούμε όλους τους κατοίκους της Λέσβου, εργαζόμενους και ανέργους, νέους και συνταξιούχους, τα σωματεία, το Εργατικό Κέντρο στην παλλαϊκή αντίσταση και πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και στην επιβολή των χαρατσιών στα φτωχά λαϊκά στρώματα…

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο Λέσβου, όπως και σε πολλούς άλλους Δήμους, να αναλάβει δράση και να συνδράμει στον αγώνα των κατοίκων.

Καλούμε όλους τους κατοίκους στην οργάνωση της δράσης μας, των αναγκαίων δικτύων κοινωνικής πάλης και αλληλεγγύης για να μη περάσει το νέο χαράτσι στους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η.: να μην πληρώσουμε το χαράτσι, παρά μόνο τη ΔΕΗ - να κατοχυρωθούμε νομικά με ασφαλιστικά μέτρα – να μην επιτρέψουμε τη διακοπή του ρεύματος και να το επανασυνδέουμε σε όσους έχει κοπεί…

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, 6μ.μ.

στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου

συζητούμε-συγκροτούμε την

Επιτροπή ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ !

Αναπληρωτές: οι σύγχρονοι σκλάβοι στην εκπαίδευση

Το πιο μαύρο κομμάτι εργασίας στην εκπαίδευση, το πιο ανασφαλές και ελαστικά εργαζόμενο, οι αναπληρωτές, οι αναπληρωτές μέσω ΕΣΠΑ και οι Αναπληρωτές Μειωμένου Ωραρίου συνεχίζουν να είναι οι πιο ευάλωτοι εργαζόμενοι που βιώνουν τις βάρβαρες περικοπές που επιβάλει για όλο το δημόσιο , το ΜΝΗΜΟΝΙΟ,  το ΔΝΤ και η ΤΡΟΪΚΑ και εφαρμόζει πλέον η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ .Δύο μήνες και πλέον  μετά  την έναρξη των σχολείων και υπάρχουν συνάδελφοι που δεν έχουν πληρωθεί ακόμη. Ζουν με δανεικά, ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και πολλές φορές δεν έχουν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους. Η κυβέρνηση ακολουθώντας την πολιτική της λιτότητας και των περικοπών δεν  πληρώνει τους συναδέλφους αναπληρωτές και ας εργάζονται όλο αυτό το χρονικό διάστημα.
Μάλιστα για τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που εργάζονται μέσω ΕΣΠΑ η κυβέρνηση ακολουθεί την τακτική της πληρωμής «έναντι». Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί το υπουργείο παιδείας να αποφύγει  την προσφυγή των συναδέλφων σε επίσχεση εργασίας όπως πέρσι με τα γνωστά αποτελέσματα  της  άμεσης πληρωμής όλων.
Τρίτο κρούσμα της ανάλγητης πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση και το υπουργείο παιδείας είναι κατάταξη όλων των συναδέλφων αναπληρωτών στο Μ.Κ. 18 του παλιού μισθολογίου χωρίς να λαμβάνεται υπόψη καμιά προϋπηρεσία, κάτι που προμηνύει και την κατάταξή τους και στο νέο μισθολόγιο- φτωχολόγιο σε ανάλογο μισθολογικό κλιμάκιο και βαθμό, δηλαδή στο Βαθμό ΣΤ και στο κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο. Δηλαδή 640 € περίπου.
Η συγκυβέρνηση των ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ στη ΔΟΕ, ο κρατικός γραφειοκρατικός κυβερνητικός συνδικαλισμός,  το μόνο που έκανε για αυτό το ζήτημα ήταν να βγάλει μια ανακοίνωση γενικής  καταγγελίας,   να ρίξει την ευθύνη της μη πληρωμής στη “γραφειοκρατία” της διοίκησης,  επαναλαμβάνοντας  για άλλη μια φορά το γνωστό μοτίβο ότι για όλα φταίει η διοικητική αρρυθμία και όχι η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και του υπουργείου. Έδειξε για μια ακόμη φορά πως εκείνο που την ενδιαφέρει είναι  να δώσει συγχωροχάρτι στην πολιτική που ακολουθεί η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, πια.
Καλούμε το Δ.Σ. της ΔΟΕ να κηρύξει άμεσα στάση εργασίας για όλα αυτά τα ζητήματα και να καλέσει σε συγκέντρωση στο υπουργείο Παιδείας διεκδικώντας τα αυτονόητα για όλους και όλες τους συναδέλφους αναπληρωτές: ίσα δικαιώματα για όλους τους συναδέλφους και άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, την απόσυρση  της εγκυκλίου που δεν αναγνωρίζει μισθολογικά την  προϋπηρεσία.
Καλούμε το Δ.Σ. της ΔΟΕ να οργανώσει άμεσα επίσχεση εργασίας  για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δεδουλευμένων των  απλήρωτων συναδέλφων και συναδελφισσών.
Διεκδικούμε:
Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους. Κατάργηση του θεσμού του αναπληρωτή και του ωρομίσθιου
Κατάργηση της ωρομισθίας, του αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου και του αναπληρωτή ΕΣΠΑ.
 Όχι στην ελαστική εργασία και στην άρση της μονιμότητας. Κάλυψη όλων των αναγκών, πραγματικών και λειτουργικών, με νέες οργανικές θέσεις και με μόνιμους μαζικούς διορισμούς.
 Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, μαζικοί διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης πτυχίου.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ

Μετά από  πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, συνδικαλιστών και

εργαζομένων της Λέσβου, αποφασίστηκε η συγκρότηση 

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ "ΔΕΝΠΛΗΡΩΝΩ".

Σκοπός της είναι η οργάνωση, ο συντονισμός και η μαζική ενωτική δράση

των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων ενάντια στα χαράτσια

και συγκεκριμένα ενάντια στην πληρωμή μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ του

"Έκτακτου Τέλους Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών" .

Μέλη της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ", θα δώσουν συνέντευξη τύπου, στα

τοπικά ΜΜΕ, την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου στις 12:30, στο ξενοδοχείο

Λέσβιον.

Καμιά χούντα δεν είναι ανίκητη! Και οι χούντες πέφτουν με εξεγέρσεις!

στον Κώστα Τζιαντζή, αγωνιστή με καταλυτική συμβολή στην εξέγερση του Πολυτεχνείου 

που έφυγε από τη ζωή την 1η Νοέμβρη, 

αφού πάλεψε αδιάκοπα για την κοινωνική απελευθέρωση

Γεμάτη νόημα, επίκαιρη και σημαδιακή η φετινή επέτειος του Νοέμβρη. Το Πολυτεχνείο ζει στην καρδιά και την σκέψη όλων όσων βλέπουν στη συγκυβέρνηση υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο μια χούντα νέου τύπου, διαφορετική από αυτή των τανκς, αλλά χούντα. Το Πολυτεχνείο ζει και σαν εφιάλτης όλων των υποτακτικών της εξουσίας και της Τρόικας, όλων αυτών που κρώζουν ζητώντας το «τέλος της Μεταπολίτευσης». Εννοώντας το τέλος κάθε κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος, κάθε ελευθερίας και κάθε προσδοκίας για ζωή. μια ζωή που σήμερα τη θέλουν να καθορίζεται από την ισοτιμία του ευρώ.
Το Πολυτεχνείο είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν έγινε γιορτή. Δε χάθηκε στις νυσταλέες καθεστωτικές γιορτές ούτε έσβησε στο σκοτάδι της λήθης. Παρά τις διαβεβαιώσεις για τη γενιά του Πολυτεχνείου που έγινε εξουσία ή την ένταξη του Νοέμβρη στο αστυνομικό δελτίο με τα μπάχαλα. Κάθε γενιά, εδώ και 38 χρόνια, αναζητά το νήμα που συνδέει το σήμερα με το νικηφόρο εξεγερτικό πνεύμα του Πολυτεχνείου.
Ο Νοέμβρης πάντα θυμίζει πως είναι ο λαός που γράφει την ιστορία, που έριξε τη Χούντα. Γιατί το Πολυτεχνείο στάθηκε η αρχή του τέλους της. Ο μαχόμενος λαός, όπως και σε κάθε σελίδα της ελληνικής ιστορίας που δεν ντρέπεσαι να θυμάσαι, είναι που μπορεί να διώξει και την καταχνιά που σκεπάζει σήμερα τη χώρα και τις ψυχές των ανθρώπων.
Έτσι γράφτηκε η ιστορία, με ανυπακοή, με εξέγερση. Με τη δημοκρατία των συνελεύσεων όπου χτίστηκε η συλλογική δύναμη που έδωσε έμπνευση, που έκανε το ΕΜΠ κέντρο αγώνα του λαού της Αθήνας και οργάνωσε την κάθε στιγμή της εξέγερσης από το ραδιόφωνο ως το ιατρείο. Όχι με δήθεν διάλογο και συναίνεση θύματος και θύτη. Κι αυτή η Χούντα, η σημερινή, που αντί για στρατό έχει ευρώ, θα φύγει μόνο με τον παρατεταμένο αγώνα της κοινωνικής πλειοψηφίας, χωρίς στιγμή ανοχής.
Ήταν νικηφόρος ο Νοέμβρης και γιατί δεν περιορίστηκε στα μικρά, άμεσα προβλήματα. Δεν προσπάθησε να σώσει «έστω και κάτι», αλλά ζήτησε «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Φώναξε «Κάτω η Χούντα» και «έξω οι Αμερικάνοι». Δε στάθηκε σε αιτήματα για τα οποία υπήρχε η αυταπάτη ότι θα είναι ανεκτά από τη δικτατορία, όπως τα καθαρά εκπαιδευτικά. Ήταν η ζωή που στέναζε κάτω από την αρβύλα των συνταγματαρχών, γι' αυτό και ο Νοέμβρης ζήτησε τη ζωή πίσω, ολόκληρη. Στη σημερινή δικτατορία των τραπεζιτών και των αγορών, θα πάρουμε τη ζωή, πίσω αν αρνηθούμε τον εκβιασμό ή ευρώ ή χρεοκοπία. Για να μην έχουμε και ευρώ και χρεοκοπία...
Έχει και ένα σημαντικό μήνυμα για την Αριστερά ο Νοέμβρης. Η Αριστερά γεννήθηκε για να εξηγήσει τον κόσμο από την σκοπιά της εργαζόμενης πλειοψηφίας και χάραξε τη μοίρα αυτού του κόσμου όταν δοκίμασε να τον αλλάξει.
Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου άφησε τη σφραγίδα της γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Η κοινή δράση που θα στηρίξει ανάλογους στόχους σήμερα είναι που θα την κάνει σημείο αναφοράς και ελπίδα για την κοινωνία.
Στο δρόμο που χάραξε ο Νοέμβρη λοιπόν, στο δρόμο για τις εξεγέρσεις του μέλλοντος μας, με αποφασιστική και μαχητική αναμέτρηση με στόχο την ανατροπή της χούντας της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Για να απελευθερωθούν όλες οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας που φυλακίζονται στο όνομα του χρέους.

Εξάλλου χωρίς εμάς, τους εργαζόμενους, στην εκπαίδευση και παντού, αυτοί δεν είναι τίποτα. Χωρίς αυτούς όμως είμαστε τα πάντα...

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17/11, 

ΣΤΗΝ ΠΛ.ΣΑΠΦΟΥΣ ΣΤΙΣ 18:00
..."ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ"

ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

                                         Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο, η οργή του

Έντρομοι όλοι τους προσπαθούν τη τελευταία στιγμή να αποφύγουν τα ελικόπτερα

Το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης τρομαγμένο από την οργή και την αγανάκτηση της εργαζόμενης πλειοψηφίας που εκδηλώθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα με κορύφωση  την απεργία στις 19 και 20 Οκτώβρη και την καθοριστική της παρέμβαση στις παρελάσεις για την 28^η Οκτωβρίου προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει το μεγάλο ΟΧΙ που ορθώνεται από τον κόσμο της εργασίας στα μεγάλα θέσφατα και οράματα του μαύρου μπλοκ εξουσίας (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ,ΣΕΒ,ΜΜΕ). Το μεγάλο ΟΧΙ στην Ε.Ε., στο Ευρώ, στην Ευρωζώνη, στην ΤΡΟΪΚΑ, στο ΔΝΤ, στη νέα αντιδραστική, αντιλαϊκή, δυσβάσταχτη  και απεχθή  δανειακή σύμβαση. Βλέπουν ότι ο λαός κατανοεί όλο και πιο βαθιά ότι η ΕΕ και το Ευρώ, όλα τα προηγούμενα χρόνια, μας οδήγησαν στη σημερινή καταστροφή και με την νέα δανειακή σύμβαση,  στον απευθείας έλεγχο και άμεση επιτήρηση  του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Ούτε η κυβέρνηση που καταρρέει κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή, αλλά ούτε η πολιτική του μπλοκ εξουσίας έχουν πλέον το παραμικρό ίχνος κοινωνικής και πολιτικής νομιμοποίησης. Η θορυβώδης και εντυπωσιακή εισβολή του αγωνιζόμενου λαού στο προσκήνιο είναι που δυσχεραίνει τις διεξόδους διαφυγής του πολιτικού συστήματος, με κυβερνήσεις «εθνικής σωτηρίας», με διάδοχα πολιτικά σχήματα, με ή χωρίς εκλογές, με ή χωρίς δημοψήφισμα, με περισσότερες ή λιγότερες δόσεις εκβιασμών και συναίνεσης. Όλες αυτές οι επιλογές έχουν ένα κοινό παρανομαστή : την αγωνιώδη προσπάθεια να εκφοβιστεί και να καταλαγιάσει η λαϊκή οργή και οι εξεγερτικές διαθέσεις που φουντώνουν στα σπλάχνα της κοινωνίας.

Η επίσπευση των πολιτικών εξελίξεων που επέβαλε η εισβολή του λαϊκού παράγοντα όλο το προηγούμενο διάστημα, δημιούργησε μιαν απίστευτη πολιτική κρίση, που κάνει τους ηγέτες της Ε.Ε. να φοβούνται την οργή και την εξεγερτική διάθεση του εργαζόμενου λαού. Φοβούνται το ΟΧΙ του εργαζόμενου λαού, γιατί πολύ απλά ένα τέτοιο ΟΧΙ καταστρέφει και βάζει σε άμεσο κίνδυνο τα οικονομικά συμφέροντα που υπηρετεί η Ε.Ε. τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των επιχειρήσεων, των τραπεζιτών, του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αντιστρατεύεται και υπονομεύει όλο τον σχεδιασμό που έχουν για παραπέρα ξεζούμισμα του δημόσιου πλούτου, την υποβάθμιση και απαξίωση της ζωής της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ !!!!!!

Τώρα η εργαζόμενη πλειοψηφία όσο ποτέ άλλοτε να βγει στους δρόμους, να διαδηλώσει, να απεργήσει, να επιβάλλει τη θέλησή της. Τώρα να βγούμε όλοι στους δρόμους , να εκφράσουμε την οργή και την αγανάκτηση που τόσο καιρό σιγοβράζει μέσα μας. Να βγούμε στους δρόμους και να τους διώξουμε. Όλο το πολιτικό προσωπικό που υπηρετεί αυτή την βάρβαρη πολιτική της εξόντωσης των εργαζομένων. Να συνεχίσουμε, να διαμορφώσουμε εμείς τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις ώστε να τραπούν σε φυγή και να μας αδειάσουν τη γωνιά μιαν ώρα αρχύτερα, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές προς όφελος των εργαζομένων. Μια θέση στο ελικόπτερο τους περιμένει. Τον Παπανδρέου, το Βενιζέλο, το Σαμαρά, τον Καρατζαφέρη, το Δασκαλόπουλο, τον κάθε βουλευτή και πολιτικό εκπρόσωπο του κατεστημένου που υπηρετεί αυτή την πολιτική.

Όλοι και όλες στο παλλαϊκό συλλαλητήριο, του συντονισμού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, την Παρασκευή 4 του Νοέμβρη, στις 6μ.μ. στην πλατεία Σαπφούς.  Να τους διώξουμε πριν μας καταστρέψουν.

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ !!

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

του Βασίλη Μακρή
Δεν είχαν περάσει καλά – καλά 12 ώρες από το διάγγελμα Παπανδρέου, στο οποίο πανηγύριζε για τη «νίκη της Ελλάδας» στη διάσκεψη της Ε. Ε. … Ένα διάγγελμα με προσεγμένες μία μία τις λέξεις που θα έλεγε, αφού ειδικά επιτελεία ψυχολόγων και επικοινωνιολόγων είχαν φροντίσει επιμελώς έτσι ώστε το πούλημα της χώρας να λέγεται διαπραγμάτευση, η κινεζοποίηση της κοινωνίας να ονομάζεται κούρεμα, η υποτέλεια στους γερμανούς γκαουλάιτερ, να ονομάζεται «καθημερινή επαφή με τη δύναμη σχεδιασμού»…
Δεν είχαν περάσει 12 ώρες, από τη στιγμή που τα τηλεοπτικά χαμόγελα μάς ανακοίνωναν πως είναι «ιστορική νίκη της χώρας και της κοινωνίας» το γεγονός, ότι θα έχουμε βιώσιμο χρέος το 2020, της τάξης του 120% του ΑΕΠ, ενώ το Σεπτέμβρη του 2009 (τότε που τα … «λεφτά υπάρχουν») δεν ήταν βιώσιμο παρά το γεγονός ότι ανερχόταν στο 117% του ΑΕΠ… Δεν είχαν περάσει 12 ώρες απ’ την ώρα που μας ανακοίνωναν ότι ο λαός δέχεται με υπομονή τις θυσίες, δηλαδή ότι δεχόμαστε να πάρουν το ψωμί των παιδιών μας απ’ το τραπέζι, τους μισθούς και τις συντάξεις μας, τα εργασιακά μας δικαιώματα…
Δεν είχαν περάσει 12 ώρες από το ξημέρωμα τη 28ης Οχτώβρη του 2011…
Ξαναζήσαμε σήμερα έναν παλμό, που τον αφουγκραζόμασταν μονάχα, για την 28η του Οκτώ-βρη του 1940. Βιώσαμε την ένταση, αυτού που πολλές φορές λέγαμε σε μονότονους λόγους, σε τυ-πικές σχολικές γιορτές, για «το ΟΧΙ που είπε ο λαός». Είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να ζήσουμε την δύναμη των αυθεντικών συλλογικών πράξεων. Από την Ξάνθη μέχρι το Ηράκλειο, από τη Ρόδο μέ-χρι την Κέρκυρα, ο λαός βγήκε στους δρόμους σε ένα πρωτόγνωρο πανηγύρι, για να βροντοφωνά-ξει ΟΧΙ στη νέα κατοχή, ΟΧΙ στη χούντα που κυβερνάει τη χώρα. Ένα ΟΧΙ στην μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο με την εποπτεία της Ε.Ε.. Ένα ΟΧΙ στη χειροτέρευση -  «κούρεμα» της ζωής των εργαζομένων, ένα ΟΧΙ στην αποδόμηση της Δημόσιας Παιδείας , Υγείας, Κοινωνικής Ασφάλισης. ΟΧΙ  στην απόγνωση που φέρνει η καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Από τις μπάντες των δήμων, μέχρι τους μαθητές που έδειχναν τα οπίσθιά τους στην (πολύ ύφους) υπουργό, από τους απολυμένους και άνεργους νέους, μέχρι τα σωματεία των εργαζομένων, από την 80χρονη που χαστούκιζε το «όργανο» που την έσπρωξε, μέχρι τη σπαρακτική κραυγή μιας μάνας «πώς θα ζήσω το παιδί μου με 700 € ρεεεε..»
Όλοι και όλες ένωσαν τη φωνή τους και τη δύναμή τους σε μια εξελισσόμενη κοινωνική εξέ-γερση.
Κολοκοτρωναίοι και Καραϊσκάκηδες, αγκαλιά με τους αντάρτες του Άρη, η γροθιά του Πολυτεχνείου αντάμα με τα συνθήματα των μαθητών της φωτοτυπίας, το κλαρίνο της κλεφτουριάς και τα νταούλια της πλατείας Συντάγματος, δεμένα με την «ξαστεριά» του Ξυλούρη.
«Κι αχολόγαγε η Πίνδος σαν να’ χε ο Όλυμπος γιορτή» με το νέο «αέρα» της εποχής μας «αέρα – αέρα να φύγει η χολέρα».
Ναι,! αυτή μας η δύναμη έφτασε στ’ αυτιά τους. Τα μάτια τους σκοτείνιασαν από το φόβο. Τρέχοντας, έφευγαν από τους εμβληματικούς τους θρόνους. Και όσοι κατάφεραν να μείνουν στις θέσεις τους το κατάφεραν πίσω από σιδερόφραχτους πύργους και αστυνομικές προστασίες.
Έντρομο το πολιτικό σύστημα ρίχνει στη μάχη τα επιτελεία του και τις ειδικές μονάδες των ΜΜΕ. Αποτροπιάζει για το «διχασμό», για τους θεσμούς, για την αξιοπρέπεια της χώρας. Ανακα-λύπτουν «πανελλαδική συνωμοσία», και «κάποιους αριστεριστές που προχώρησαν και τους ακολούθησε ο κόσμος «μάλλον από περιέργεια» σημειώνει άναυδη η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ….
Ποιοι τολμούν να μιλάνε διχασμό ! Αυτοί που έχουν χωρίσει την κοινωνία στο 1% του πλούτου και στο 99% των καταπιεσμένων. Αυτοί που μοιράζουν τη χώρα σε αποκλειστικές οικονομικές ζώ-νες με διαφορετικά εργασιακά και μισθολογικά δεδομένα. Αυτοί που διαχωρίζουν τους εργαζόμε-νους με «πιστοποιημένες αξιολογήσεις». Αυτοί που διαλύουν τις κοινωνίες σε ατομικές μονάδες, διαλύοντας κάθε μορφή συλλογικότητας και αλληλεγγύης.
Ποιοι τολμάνε να μιλάνε για θεσμούς και αξιοπρέπεια ! Αυτοί που για δεκάδες χρόνια τσαλαπατάνε κάθε έννοια ακόμα και της τυπικής τους δημοκρατίας για να κάνουν κολλητηλίκια, λαμογιές και σιχαμερά σκάνδαλα. Αυτοί που σκύβουν το κεφάλι στους διεθνείς τοκογλύφους και το κεφάλαιο. Αυτοί που ματοκυλάνε κάθε λα-ϊκή αντίδραση, που σφαγιάζουν κάθε δι-καίωμα.
Λειτουργούν σαν άλλοι γερμανοτσο-λιάδες της κατοχής, που κατηγορούσαν ως «εχθρούς της πατρίδας» αυτούς που κατέ-βασαν την ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη :
 «Δεν είναι δυνατόν να ήσαν άνθρωποι με σώας τας φρένας αυτοί που υπηξαίρεσαν εν ώρα νυκτός, την Γερμανικήν σημαίαν,(…) Διότι μόνον παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας ημπορούσαν να διαπράξουν μιαν τόσο επαίσχυντο (…) πράξιν (…) Το Ελληνικό Έθνος αποδέχθη την σημαίαν του Νέου Ράιχ, (…), ως σημαίαν ενός υπό πάσαν άποψιν μεγάλου και ανέκαθεν φίλου προς την Ελλάδα λαού, ως εν σύμβολον αποκαταστάσεως μιας ειρηνικής περιόδου, ως εν σύμβολον δικαιοσύνης (…) και πολιτισμού. Και είναι βέβαιον ότι αν ο δράσται του εγκλήματος της, περιήρχοντο εις χείρας του ελληνικού λαού, θα λυντσάροντο από αυτόν τον ίδιον ως εχθροί της πατρίδος μας». Από Εφημερίδα Βραδυνή την 2α  Ιουνίου 1941.
Ξαναδίνουν συνεντεύξεις για την ευρωπαική πορεία της χώρας, και για την ανάγκη να παραμεί-νουμε στην Ε.Ε., όπως ακριβώς, ο πληρεξούσιος των  γερμανών βιομηχάνων το 1942 : «Η Ελλάδα ανήκει σήμερα στον ευρωπαϊκό χώρο που ελέγχεται από τη Γερμανία και τις δυνάμεις του Άξονα. Πρέπει συνεπώς να ενταχθεί στον οικονομικό σχεδιασμό αυτής της περιοχής. Δεν πρέπει να επιτραπεί να πέσει η Ελλάδα σε πολιτικό και στρατιωτικό χάος». (Γερμανός γκαουλάιτερ Άλτεν-μπαχ, ομοικαταληκτών μετά του σημερινού Ράιχενμπαχ).
Και βέβαια μόνο γέλιο του τύπου των αμερικάνικων σήριαλ μπορεί να βάλει κανείς πίσω από τους καθεστωτικούς στρουθοκαμηλισμούς, περί πανελλαδικής συνομωσίας και μεμονωμένων αριστεριστών. Γιατί μόνο γέλιο μέχρι δακρύων προκαλεί η σκέψη ότι οι μπάντες των Δήμων προχώρησαν σε πανελλαδική μυστική σύσκεψη με θέμα να παιανίσουν το «σώπα όπου να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες», ενώ σίγουρα η 80χρονη στην Κοζάνη, που χαστούκισε το «όργανο», πρέπει να είχε, στα νιάτα της,  την εμπειρία του μαοϊκού αντάρτικου της Κολομβίας…
Αλλά ας αφήσουμε τα γέλια και ας αναστοχαστούμε σοβαρά.
Ζούμε ιστορικές στιγμές. Με όλο τον πόνο, την αγωνία και το φόβο που βαραίνει την πραγματικότητα. Αλλά ταυτόχρονα με όλο τον ηρωισμό, τη συλλογικότητα, τον αυθορμητισμό και την οργή που γεννιέται στις ψυχές μας. Οι εξουσίες κάνουν τη ζωή μας κόλαση, όπως την περιγράφουν τα λόγια των ζαπατίστας, από τα απελευθερωμένα δάση του Μεξικό :
«Εκεί ψηλά, οι από πάνω, δοκιμάζουν να επαναλάβουν την ιστορία τους.
Εκεί ψηλά, οι από πάνω, κηρύττουν για τους κάτω, την υποταγή, την ήττα κηρύττουν, την παράδοση και την παραίτηση. Όταν δεν μας ξεριζώνουν από τις ρίζες μας, τις καταστρέφουν.
Τη δουλειά μας κλέβουν, τη δύναμή μας.
Τους κόσμους μας, τη γη, τα νερά και τους θησαυρούς της, χωρίς ανθρώπους, χωρίς ζωή μας αφή-νουν. Οι πόλεις μάς καταδιώκουν και μάς εκτοπίζουν.
Ο κάμπος πεθαίνει και μας πεθαίνει.
Και το ψέμα μετατρέπεται σε κυβερνήσεις και οι στερήσεις όπλο γίνονται για τους στρατούς και τις αστυνομίες τους. Εδώ κάτω μένουμε χωρίς τίποτα. Μόνο οργή. Δεν υπάρχει αυτί για τον πόνο μας, παρά το αυτί όσων είναι σαν εμάς».
Από το Δεκέμβρη του 2008 σημειώναμε αυτή την ογκούμενη εξέγερση. «…  ο βαθύς ταξικός και κοινωνικός διχασμός που δημιούργησαν οι πολιτικές των  κομμάτων  του αστικού μπλοκ εξουσίας, η βίαιη περιθωριοποίηση μεγάλων κομματιών της νεολαίας και εργαζομένων, οι βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία και οι συνέπειές της πάνω στους ανθρώπους, έχουν διαμορφώσει τους όρους για μια γενικευμένη κοινωνική αναταραχή.
Απ’ τη μια, το πολιτικό σύστημα δέχεται τριγμούς αφού όλα τα κόμματα του πολιτικού συστήματος, από τα κοινοβουλευτικά έως και όλες τις εκδοχές της αριστεράς, δεν μπορούν να ενσωματώσουν, ούτε να καρπωθούν την ογκούμενη και υπόγεια κοινωνική αγανάκτηση.
Τα τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα πιο πολύ εκφράζουν την δυνατότητα συναίνεσης και συνδιαλλαγής των κομμάτων του πολιτικού συστήματος, παρά ζωντανές διεργασίες στη βάση των εργαζόμενων ανθρώπων. Τα τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα έχουν γίνει κομμάτι του πολιτικού συστήματος, παράγουν κρατικούς συνδικαλιστές, διαμορφώνουν επικράτειες κοινού τόπου και κοινής γνώμης, και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να διαμορφώσουν όρους όπου οι πραγματικές διεργασίες στη βάση των εργαζομένων να βρίσκουν δρόμους έκφρασης και πραγμάτωσής τους.
Απ’ την άλλη οι καρδιές των ανθρώπων νιώθουν την ανάγκη να γίνει κάτι που θα αλλάξει τα πράγματα, αλλά με δυσκολία μπαίνουν στη διαδικασία να γίνουν οι ίδιοι μέτοχοι των εξελίξεων.
Τίποτα δεν μπορεί να γίνει με τον ίδιο τρόπο Κανένας δεν μπορεί να βρει δρόμο για αλλαγή, και ποια αλλαγή; Η αργή διαδικασία μιας νέας μεταπολίτευσης εξελίσσεται.»

Τα πράγματα όμως, έχουν αλλάξει. Έχουν προχωρήσει.  Η κοινωνία περνάει σε άλλη φάση. Η ανάγκη παραμερίζει το φόβο. Η αιώρηση δημιουργεί συνθήκες μιας νέας κοινωνικής αναδιοργά-νωσης. «…Ο  λαός ριζοσπαστικοποιείται, ιδίως η νεολαία, και αυτό είναι ό,τι πιο ελπιδοφόρο συμ-βαίνει γύρω μας. Φανταστείτε τη μαζική κινητοποίηση, από το ξέσπασμα της κρίσης έως σήμερα, σαν μια σειρά από κύματα: καθώς περνούν οι εβδομάδες, αυτά τα κύματα γίνονται ολοένα πιο πυ-κνά και βαθιά, διαρκούν περισσότερο, πηγαίνουν ψηλότερα και τα μεσοδιαστήματα μεταξύ τους είναι συντομότερα. Υπάρχουν διακυμάνσεις, βέβαια, αλλά η συνισταμένη τους σταθερά δείχνει πά-νω. Ο λαός ξυπνά, αφουγκράζεται, ζητά, αγωνίζεται», σημειώνουν πολιτικοί επιστήμονες. (εφ. Ελευθεροτυπία 23/11/2011)
Σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; 

Ας κάνουμε μια θέαση από αρκετά ψηλά. Η αλλαγή σελίδας που σηματοδοτήθηκε από την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την ενοποίηση της Γερμανίας χα-ρακτηρίζεται από την ιδεολογική, πολιτική και οικονομική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού ως όχημα του κεφαλαίου στη νέα εποχή. Ένας δρόμος που αναπόφευκτα οδήγησε στη σημερινή καπιταλιστική κρίση. Ένας δρόμος που αναίρεσε τα διακυβεύματα και τις κατακτήσεις τριών μεγάλων κοινωνικών εγχειρημάτων που ηττήθηκαν. Της Γαλλικής Επανάστασης, της Αμερικανικής επανάστασης και της Οχτωβριανής επανάστασης. Δεν είναι δυνατό να συζητήσει κανείς, εδώ, για αυτά τα τρία κεφάλαια της ανθρωπότητας και για την αποτυχία τους. Αυτό που μπορούμε όμως να επισημάνουμε είναι ότι οι κοινωνικοί αγώνες μπήκαν στην νέα εποχή, χωρίς σταθερά συστήματα α-ναφοράς κάτω από τα πόδια τους. Αυτό είναι η αδυναμία αλλά και η δύναμη τους. Ο στροβιλισμός και η αιώρηση των κοινωνικών αγώνων γύρω από αυτό το πολιτικό κενό, μας οδηγεί στην επώδυνη γέννα και σύνθεση νέων κοινωνικοπολιτικών εγχειρημάτων. Από τα δάση του Μεξικό και το Σιατλ των ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, μέχρι τις πλατείες των αγανακτισμένων κοινωνιών και την κατάληψη της Wall Street, ένα νέο φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κόσμο.
Η κουβέντα για αμεσοδημοκρατική θέσμιση των συλλογικοτήτων, που διαπνέουν τις σχέσεις των ανθρώπων, έξω από τις στατικές και γραμμικές αντιλήψεις ενός φορέα που κατέχει την αδιαφι-λονίκητη, σταθερή, αιώνια και θεολογική αλήθεια, μπαίνει στο προσκήνιο.
Η αναζήτηση δικτυακής και συμβουλιακής θέσμισης της ανθρώπινης εργασίας, μπαίνει στο προσκήνιο.
Η διαμόρφωση των πολιτικών σωμάτων που θεσπίζουν την κοινωνική διεργασία, μπαίνει στο προσκήνιο.
Ας γυρίσουμε στα δικά μας.
Όλο το πολιτικό σύστημα που παρήχθηκε από τη μεταπολίτευση και μετά, δεν μπορεί να εγκολπώσει την κοινωνική εξέγερση που προκαλεί η κρίση.
Το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας δεν έχει καμιά αξιόπιστη λύση, την ίδια στιγμή που η αριστερά στις περισσότερες εκδοχές της στέκεται με φόβο, αν όχι με αντιπαλότητα στις κοινωνικές διεργασί-ες που αναζητούν πολιτικό υποκείμενο για μια νέα «έφοδο» της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
Οι εξελίξεις είναι γρήγορες. Οι φόβοι πολλοί. Οι αγωνίες πάμπολλες. Η ανάγκη σφύζουσα. Ο δρόμος πολύς. Οι πύλες αδιάβατες.
 Πρέπει όμως να τις διαβούμε.
Εδώ είμαστε.! Τέκνα της ανάγκης και της οργής. Τέκνα του νεφελώματος που στροβιλίζεται και αφήνει παρακαταθήκες…
Ας γυρίσουμε στη στιγμή.
«Να φύγετε όλοι» ακουγόταν παντού, όχι από video της Αργεντινής του 2002, αλλά από την ψυχή μιας κοινωνίας που αμυδρά αρχίζει να βλέπει πίσω από το σκοτεινό βουνό, την ελευθερία της αμεσοδημοκρατι-κής ανασυγκρότησης, την ψευτιά της καπιταλιστικής δημοκρατίας, την ομορφιά της εξε-γερτικής συλλογικότητας.
Και στο τραγούδι μας, στα συνθήματά μας, που ακούστηκαν σε όλες τις πόλεις της χώρας, , ενώθηκαν  πάλι τα λόγια του subcommadante Marcos, από τα ζαπατιστικά δάση:

Αξιοπρέπεια μονάχα. Ο κανένας είμαστε.
Μόνοι είμαστε. Μόνοι με την αξιοπρέπεια και την οργή μας.
Οργή και αξιοπρέπεια είναι οι γέφυρές μας, οργή και αξιοπρέπεια είναι τα λόγια μας.
Ας ακούσουμε ο ένας τον άλλον λοιπόν. Ας γνωριστούμε τότε.
Να θεριέψει η οργή μας και ελπίδα να γίνει.
Ρίζα να γίνει ξανά η αξιοπρέπεια και νέο κόσμο να γεννήσει.
Είδαμε και ακούσαμε. Μικρή είναι η φωνή μας για να γίνει ηχώ αυτός ο λόγος, μικρή και η ματιά μας για τόση και τόσο αξιοπρεπή οργή.
Να ιδωθούμε, να κοιταχτούμε, να ακουστούμε: Αυτό μας λείπει.
 Αλλιώτικοι είμαστε, αλλιώτικες.
 Το άλλο είμαστε.
Αν ο κόσμος δεν έχει τόπο για μας, τότε άλλο κόσμο να φτιάξουμε.